واکاوی تجارب معلمان ابتدائی از آموزش مجازی در دوران پاندمی بیماری کووید-19
نویسندگان
1 دانش آموخته کارشناسی ارشد برنامه ریزی درسی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران.
2 استادیار و عضو هیئت علمی گروه علوم تربیتی دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران.
3 استادیار ، گروه مبانی تعلیم و تربیت، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران
doi
10.30465/fabak.2023.9077چکیده
هدف پژوهش حاضر، واکاوی تجارب زیسته معلمان ابتدایی از آموزش مجازی در دوران پاندمی کرونا بود که با استفاده از روش پدیدارشناسی توصیفی اجرا شد. داده ها با استفاده از مصاحبه نیمه ساختاریافته گردآوری شدند. مشارکت کنندگان در این پژوهش 16 نفر از آموزگاران مدارس دوره ابتدایی شهرستان اهواز بودند که از طریق نمونه گیری هدفمند از نوع حداکثر اختلاف انتخاب شدند و مصاحبه ها تا رسیدن به اشباع نظری ادامه یافت. تحلیل مصاحبه ها با استفاده از الگوی کلایزی انجام شد. با واکاوی تجارب زیسته معلمان از آموزش مجازی در ابتدا 55 مضمون پایه شناسایی و سپس در دو دستهی مضامین سازماندهندهی اول و دوم (تجارب مثبت و منفی مربوط به محتوای آموزشی، روش تدریس، تجهیزات آموزشی، فعالیت های یادگیری دانشآموزان، ارزشیابی، گروهبندی، زمان و فضا، والدین و معلمان) دستهبندی شدند. تحلیل عمیق مصاحبهها، موجب شناسایی تجارب مثبتی مانند ارتقا سواد رسانهای، فراهم شدن امکان بازخورد سریع و به کارگیری محتوای چند رسانهای و برخی تجارب منفی مانند دشواری تولید محتوا، کمبود تجهیزات، ضعف تحصیلی دانشآموزان و کاهش مشارکت آنان در فعالیتها گردید. با توجه به تجارب متفاوت معلمان از رویارویی با آموزش مجازی، اهتمام به جنبه های گوناگون این تجارب جهت بهبود عملکرد و فعالیت موثرتر در حوزه آموزش مجازی ضرورت مییابد.
