موسیقی بیرونی دیوان بیدل دهلوی
نویسندگان
1 استادیار زبان و ادبیات فارسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد زاهدان
2 دانشجوی کارشناسی ارشد زبان و ادبیات فارسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد زاهدان
doi
10.22111/jsr.2011.417چکیده
بررسی زیباترین و شاخص ترین جلوهی موسیقی شعر یعنی وزن و آهنگ آن گامی است در جهت شناخت ذهنیات و تفکّرات شاعر و در این راستا پرداختن به جنبههای گوناگون موسیقی شعر وی ضرورت تام دارد. آهنگ و موسیقی، زیبایی و تأثیر ناشی از آن و همچنین موافقت آن با طبع زیبا پسند انسان، شرط اساسی در ماندگاری و جاودانگی شعر و شاعر دارد. بیدل از جمله شاعران بزرگ و بی بدیل سبک هندی است که به حق اُسوه و نمونه بیهمتایی برای اسلوب هندی میباشد و با وجود غفلت ایرانیان در شناخت و کنکاش در شیوه کار و تفکر و دیدگاههای وی، تأثیر زاید الوصف خود را بر هم عصران و پیروان خود داشته است. مجمل گرد آمده بر آن دارد قدمی هر چند کوچک در شناسایی و معرفی این شاعر نازک خیال بر دارد و از میان دنیای نهفته در آثار وی به گوشه کوچکی از عالم موسیقی شعر او یعنی موسیقی بیرونی و معرفی اوزان و بحور به کار رفته در دفتر شعر بیدل بپردازد. نخست معرفی مختصری از بیدل دهلوی ارائه میشود و پس از آن به معرفی بحور و اوزان مورد استفاده بیدل پرداخته میشود و در خصوص بسامد کاربرد هر بحر مطالبی ارائه میگردد. همچنین در مورد وزن های خیزابی؛ جویباری و اوزان دوری مطالبی ذکر میشود و سپس به ذکر شاهد مثال برای هر یک از موارد بالا پرداخته میگردد .