بررسی شاخصهای شکوفایی شهری در شهر خرمآباد
نویسندگان
1 استادیار جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشگاه لرستان
doi
10.22059/jhgr.2021.312513.1008196چکیده
در سالهای اخیر تلاشهای جامعه جهانی برای دستیابی به الگویی بهینه از زندگی شهری منتج به ارائه مدل شکوفایی شهری [1]شده است. شکوفایی نمادی از توسعه یافتگی و حرکت هوشمندانهای است که زوایای مختلف سیستم شهری را تحت تأثیر قرار میدهد. شکوفایی دارای شاخصهایی است که به نظر بسیاری از محققان بر پایداری اجتماعی به عنوان یکی از ارکان توسعه پایدار تاثیرگذار است. این پژوهش به دنبال بررسی وضعیت شکوفایی شهری و پایداری اجتماعی و شناسایی اثرات شکوفایی در پایداری اجتماعی است. جامعه آماری نواحی24 گانه شهر خرمآباد است. حجم نمونه بر اساس فرمول کوکران [2]384 نفر تعیین شد. پس از تکمیل پرسشنامهها با استفاده از آزمون تی[3] تک نمونهای و رگرسیون چند متغیره به تجزیه و تحلیل دادهها پرداخته شد. نتایج نشان داد که شاخصهای شکوفایی در سطح شهر خرمآباد در حد متوسط است. از طرفی نتایج سنجش شاخصهای پایداری شهری نیز تقریبا در سطح متوسط ارزیابی شد. با این وجود تغییرات در زمینه شاخصهای اندازه گیری شده در سطح نواحی ملموس است. از طرفی توزیع فضایی امتیازات شکوفایی شهری و پایداری اجتماعی در سطح نواحی بیانگر همبستگی (873/0r=) بین این دو مفهوم است. چنانکه به ترتیب نواحی که دارای امتیاز بالاتری و یا پایینتری از حد متوسط در زمینه شکوفایی بودهاند عمدتا در زمینه پایداری اجتماعی نیز چنین رویهای داشتهاند. همچنین بر اساس نتایج رگرسیون خطی شاخصهای بهرهوری با 383/0، کیفیت زندگی با352/0، زیر ساخت297/0، پایداری زیست محیطی 204/0، و دربرگیرندگی و شمول اجتماعی با 186/0 به ترتیب بیشترین اثر را در پایداری اجتماعی داشتهاند. *نویسنده مسئول، تلفن: 09188183025 Email: Abbasi.h@lu.ac.ir [1].CPI [2] .Cochran [3] .T