تبیین فلسفی "تهواریکی" (برنامه ملی تربیت اوان کودکی نیوزیلند) و نقد آن از منظر "فلسفه تربیت در جمهوری اسلامی ایران"
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری فلسفه تعلیم و تربیت، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
2 دانشیار فلسفه تعلیم و تربیت، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران.
3 دانشیار فلسفه تعلیم و تربیت، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران.
4 دانشیار فلسفه تعلیم و تربیت، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران.
doi
10.30465/FABAK.2023.8045چکیده
هدف پژوهش حاضر دستیابی به مبانی رویکرد تهواریکی (برنامه ملی کشور نیوزیلند) در تربیت اوان کودکی (=تاک) و نقد آن برپایه فلسفه تربیت در جمهوری اسلامی ایران است. این پژوهش با روش توصیفی-تحلیلی و با تکیه بر رویکرد استنتاجی و نقد بیرونی صورت گرفته است. اهم یافتهها عبارتند از: الف- رویکرد تهواریکی در برنامه تربیتی خود بر توانمندسازی در کشف درون وبرون، ایجاد روابط عاطفی، توجه توامان به فرهنگ بومی وجهانی، مشارکت همه عوامل در تاک و پذیرش تکثر فرهنگی استوار است؛ ب- فلسفههای متفاوتی، زیربنای تربیتی آن هستند؛ ج- قائل شدن تهواریکی به مبدأ و مقصدی معنوی برای انسان، توجه به جنبههای مختلف وجود کودک، تاکید بر بهرهمندی از فرهنگ ملی و سنت بومی وتوجه به نقش خانواده از جمله وجوه مثبت این رویکرد از منظر "فلسفه تربیت در جمهوری اسلامی ایران"میباشد. اما از همین منظر، مواردی نظیر بیتوجهی به نقش تعالیم دینی در تربیت کودک و تکیه نکردن بر یک مبنای فلسفی وارزشی جامع و نیز نوعی نسبیتگرایی پنهان در رویکرد تهواریکی، سیاستگذاران وبرنامهریزان تاک در کشور ایران را نسبت به الهام بخشی از این رویکرد هشیار میسازد.