نقش بررسیهای استریوگرافی در جهتیابی خطر مهاجرت بارخانهای سوران در منطقه بلوچستان
نویسندگان
1 کارشناس پژوهشی دانشکده جغرافیا و برنامه ریزی محیطی، دانشگاه سیستان و بلوچستان
2 استادیار بخش مرتع و آبخیزداری ، دانشکده آب و خاک، دانشگاه زابل
3 کارشناس خاکشناسی اداره منابع طبیعی و آبخیزداری زاهدان
doi
10.22111/jneh.2021.36663.1735چکیده
تپههای ماسهای منطقه مورد مطالعه در پاییندست حوضه آبخیز روتک و 40 کیلومتری غرب شهرستان سراوان (بلوچستان) و در حاشیه شمالی اراضی زراعی منطقه واقع بوده و جهت مهاجرت و میزان حمل ماسه از نظر زمانی و مکانی از اهداف اصلی این تحقیق است. از دادههای سمت و سرعت باد ایستگاههای سراوان، خاش و ایرانشهر (1391-1385) برای بررسی دینامیک تپهها استفاده گردید. تپههای با مورفولوژی بارخان انتخاب و ژئومتری آنها بهروش استریوگرافی و میزان تحرک آنها بهروش فرایبرگر و دین (1979) بررسی گردید. نتایج نشان داد که سمت پیشروی بارخانها در این دوره از نظر زمانی متنوع بوده ولی از نظر مکانی برآیند جهت پیشروی آنها از طرف غرب و شمال غرب بطرف شرق و جنوب شرق بوده است. در حالیکه بادهای غالب از نظر فراوانی وقوع عمدتا با جهت شمال شرقی وزیده اند (گلباد)، اما گلماسهها و جهت پیشروی تپهها در اغلب موارد با جهت باد غالب همخوانی نداشتند. برآیند حرکت تپه ماسهها در این دوره براساس درصد فراوانی وقوع ازطرف شمال غرب 9/28 %، از طرف جنوب غرب و شمال غرب و بدون پیشروی 8/17%، از طرف جنوب شرق 7/10%، و از طرف غرب و جنوب 5/3% بوده است. نتایج روش استریوگرافی دینامیک لحظهای بارخانها را نیز در این دوره عمدتا منطبق با گلماسههای حاصل از روش فرایبرگر و دین نشان دادند، بطوریکه میزان حمل ماسهها بین 17 تا 20 m3/yr.m و شدت بادها کم انرژی بود. همچنین حمل ماسههای منطقه زمانی صورت میگیرد، که سرعت آستانه فرسایش بیشتر یا حداقل مساوی 78/6 m/s باشد. این نتیجه گیری از آن جهت حائز اهمیت است که میتواند در طراحی شبکه بادشکنها مورد استفاده قرار گیرد. بدین معنی که برای تثبیت تپهها شبکههای بادشکن باید عمود بر جهات وزش بادهای غرب تا شمال غرب تعبیه شوند، و سرعت باد در بین ردیفهای بادشکن هم نباید از 78/6 m/s تجاوز نماید.