تاثیر حمام التراسونیک، نسبت سورفاکتانت به روغن و غلظت موسیلاژ دانه به بر ویژگیهای نانوامولسیون خودبخودی
نویسندگان
1 استادیار، گروه علوم و مهندسی صنایع غذایی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه کردستان
2 دانشجوی دکتری، علوم و صنایع غذایی، گروه علوم و صنایع غذایی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ارومیه
3 استاد، گروه علوم و صنایع غذایی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ارومیه
4 استاد، گروه علوم و صنایع غذایی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تربیت مدرس
doi
10.22104/jift.2019.3445.1829چکیده
هدف از این مطالعه بررسی ویژگیهای نانوامولسیون روغن در آب تثبیت شده با مخلوط ایزوله پروتئین آب پنیری (1 درصد وزنی/حجمی) و موسیلاژ دانه به (1/0 و 5/0 درصد وزنی/حجمی) به روش کم انرژی خودبخودی و پر انرژی هموژنایزر فراصوت است. ازآنجاکه مشکل اصلی روش امولسیون سازی خودبخودی استفاده از مقادیر بالای سورفاکتانتهای سنتزی است بنابراین یکی از اهداف این تحقیق بررسی تأثیر نسبتهای مختلف سورفاکتانت به روغن (1:1، 2:1 و 3:2 =SOR) و تیمار کمکی حمام التراسونیک روی ویژگیهای نانوامولسیون خودبخودی بود. پارامترهای اندازه ذرات، پتانسیل زتا، ویسکوزیته ظاهری و پایداری نانوامولسیون مورد بررسی قرار گرفت. در این مطالعه امولسیونهای با قطر ذرات کمتر از 200 نانومتر بهخوبی تهیه شدند. افزایش غلظت موسیلاژ و نسبت سورفاکتانت به روغن باعث کاهش معنیدار اندازه ذرات، افزایش اندک پتانسیل زتا (افزایش نگاتیویتی)، افزایش ویسکوزیته، کاهش اندیس خامهای شدن و افزایش شاخص پایداری امولسیونها شد. نمونههای حاصل از روش پر انرژی و نمونههای که با حمام التراسونیک تیمار شدهاند دارای کمترین اندازه ذرات، کمترین مقدار شاخص خامهای شدن و بیشترین شاخص پایداری امولسیون بودند. نتایج این تحقیق نشان داد که میتوان با یک تیمار ساده توسط حمام التراسونیک میتوان نانوامولسیون خودبخودی با ذرات بسیار کوچک (در ابعاد نانومتر) بدون نیاز به غلظتهای بالای سورفاکتانتهای سنتزی را تهیه کرد.