تحلیل انتقادی وحدت سنخی وجود برپایه وحدت سریانی، با تاکید بر دیدگاه استاد مصباح و آقاعلی مدرس زنوزی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری فلسفه اسلامی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه خوارزمی تهران
2 استادیار گروه فلسفه دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران.
doi
10.30465/cw.2025.49428.2063چکیده
مسئله پژوهش پیشرو کالبد شکافی و بازشناسی دوگونه تبیین از وحدت نفهته در تشکیک وجود بوده و در صدد نقد برداشت سنخی از آنف در مسئله تشکیک است؛ مصباحیزدی طبق تبیین سنخی از وحدت، تحقق خارجی برای او نمیبیند و وحدت را به وجودی بالقوه و بدون مابازاء خارجی، تقلیل میدهد؛ بهگونهای که تنها در ذهن مستقر بوده و صدق حقیقیای بر خارج ندارد. اما آقاعلی مدرس به وحدت سریانی گرایش دارد و درنتیجه تحقق بالفعل وحدت، در خارج را میپذیرد. هستی از نگاه او فعل خداوند است که با وحدت سِعی و بهگونه تشکیکی سریان مییابد. بنابراین کثرات در متن همین وجود منبسط پدید میآیند و درون همان میآرمند. پژوهش پیشرو با روش تحلیلی- انتقادی نخست به تبیین ایندو دیدگاه پرداخته و سپس وحدت سنخی را برپایه وحدت سریانی نقد میکند. یافتههای اصلی این پژوهش عبارتند از: 1. وحدت مفهوم وجود، به وحدت خارجی آن میانجامد که تنها بهگونه سریانی تصورپذیر است. 2. اصرار بر وحدت سنخی، به تباین وجودها خواهد انجامید. 3. وحدت سنخی، ویژه ماهیتهاست و نمیتواند وصف ذاتی وجود باشد. 4. وحدت سنخی، به تجافی در عالم میانجامد که با نگاه میانیاندیشیِ حکمت متعالیه سازگار نیست. 5. وحدت سنخی، امکان جریان در تمایز تشکیکی را نداشته و انگارهای خودمتناقض است. 6. وحدت سنخی با اصالت وجود سازگاری ندارد. در نتیجه، به نظر میآید نمیتوان زیر بار معنای سنخی از وحدت رفته و تشکیک در وجود را وحدت سنخی معنا کنیم.