تبدیل حملی به شرطی نزد منطقدانان سینوی
نویسندگان
1 استاد مؤسسه پژوهشی حکمت و فلسفه ایران
doi
10.30465/cw.2024.50102.2077چکیده
در مقالة دیگری نشان دادهام که ابنسینا گزارههای حملی را «متفاوت» و «نااینهمان» اما «همارز» با گزارههای شرطی میداند. مسئلة این مقاله آن است که منطقدانان مسلمان پس از ابنسینا دربارۀ اینکه گزارههای حملی و شرطی «اینهمان» هستند یا صرفا «همارز»، چه نظراتی دادهاند. با بررسی آثار بسیاری از منطقدانان پیرو ابنسینا، این نتایج به دست آمد: (1) سهروردی، فخر رازی، خواجه نصیر و قطب الدین رازی بر خلاف نظر ابنسینا به «اینهمانی» حملی و شرطی گرویدند؛ (2) خونجی، سمرقندی، میرداماد و ملاصدرا با رد نظریة «اینهمانی» از نظریة «همارزی» ابنسینا دفاع کردند؛ (3) در کنار این مباحث منطقی، ادیبانی مانند سکاکی، و به پیروی از اوتفتازانی، تقریر جدیدی از نظریة «اینهمانی» میان حملی و شرطی ارائه کردند و مقدم شرطی را بخشی از محمولِ تالی و قیدی از قیود آن دانستند.