تحلیل تأثیر سرمایهگذاری زیر ساخت منابع تجدید پذیر، سرمایه انسانی و پایداری محیط زیست بر مصرف انرژی های تجدید پذیردر کشورهای نفت خیز حوزه خلیج فارس
نویسندگان
1 دانشجوى دکترى، ﮔروه اقتصاد، واحد اصفهان (خوراسـﮕان)، دانشـﮕاه آزاد اسلامى، اصفهان، ایران
2 استادیار، ﮔروه اقتصاد، واحد اصفهان (خوراسـﮕان)، دانشـﮕاه آزاد اسلامى، اصفهان، ایران
3 استاد، ﮔروه اقتصاد، دانشـﮕاه تکریت، صلاح الدین، العراق
4 دانشیار، ﮔروه اقتصاد، واحد اصفهان (خوراسـﮕان)، دانشـﮕاه آزاد اسلامى، اصفهان، ایران
doi
10.22034/jgeoq.2025.242690.2673چکیده
هدف تحقیق بررسی تأثیر سرمایهگذاری در زیرساختهای انرژی تجدیدپذیر، توسعه سرمایه انسانی و پایداری زیستمحیطی بر مصرف انرژیهای تجدیدپذیر درکشورهای حوزه خلیج فارس بود. در این تحقیق، سرمایهگذاری در زیرساختهای انرژی تجدیدپذیر بهعنوان یک عامل کلیدی در توسعه پایدار اقتصادی و زیستمحیطی مورد توجه قرار گرفته است. نتایج نشان میدهد که افزایش سرمایهگذاری در زیرساختهای انرژی تجدیدپذیر بهطور مستقیم و قابل توجهی موجب افزایش مصرف انرژیهای تجدیدپذیر میشود. این امر نشاندهنده اهمیت تقویت زیرساختهای فنی و تجهیزاتی است که میتوانند بهرهوری انرژیهای تجدیدپذیر را افزایش دهند. بهبود سرمایه انسانی، از طریق آموزش و توسعه مهارتهای نیروی کار، نقش مهمی در افزایش مصرف انرژیهای تجدیدپذیر دارد. نتایج نشان میدهد که توجه به سیاستهای زیستمحیطی و کاهش استفاده از سوختهای فسیلی تأثیر مثبتی بر مصرف انرژیهای تجدیدپذیر دارد. این سیاستها شامل تشویق به استفاده از انرژیهای پاک، کاهش انتشار گازهای گلخانهای و اعمال مقررات سختگیرانه زیستمحیطی است که میتوانند به افزایش مصرف انرژیهای تجدیدپذیر و اعمال سیاستهای حمایتی میتواند به تقویت مصرف انرژیهای تجدیدپذیر و دستیابی به اهداف توسعه پایدار کمک کند. فناوریهای پیشرفته میتوانند بهرهوری انرژیهای تجدیدپذیر را افزایش دهند و هزینههای تولید را کاهش دهند، در حالی که سیاستهای حمایتی نظیر یارانهها و مشوقهای مالی میتوانند موجب گسترش استفاده از این انرژیها شوند. بنابراین کشورهای حوزه خلیج فارس میتوانند با ارتقای زیرساختهای انرژی تجدیدپذیر و سرمایه انسانی به پایداری اقتصادی و زیستمحیطی دست یابند و وابستگی خود به سوختهای فسیلی را کاهش دهند.