داستانهای فلسفی به مثابة متون درسی (امتیاز و ضرورت داستانها از منظر بنیانگذاران برنامه فبک)
نویسندگان
1 استادیار، هیئت علمی و مدیر گروه فلسفه برای کودکان و نوجوانان، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، تهران، ایران
2 استادیار گروه فلسفه برای کودکان و نوجوانان، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، تهران، ایران
doi
10.30465/fabak.2022.7838چکیده
هدف: هدف از تحقیق حاضر بررسی و استنتاج مزیتهای داستانهای فلسفی و کاربردهای آن به عنوان متون درسی است.روش پژوهش: روش تحقیق توصیفی– استنتاجی (تحلیل پیش رونده) است. منابع مورد بررسی شامل داستانهایی میباشد که توسط پیشگامان فبک ارائه شده است. برای تبیین ضرورت داستانهای فلسفی به عنوان متون درسی، مفهوم فلسفه از دیدگاه بنیانگذاران برنامه فبک بررسی شده و دلایلشان مبنی بر اینکه پرسشهای کودکان و نوجوانان گاهی میتواند فقط در کندوکاو فلسفی یافت شود ارائه میگردد. سپس به اهمیت توضیح نمادین و قابلیتهای فلسفی داستان از منظر بنیانگذاران برنامه فبک پرداخته میشود.یافتهها: براساس نتایج از نظر بنیانگذاران برنامه فبک این داستانها نه تنها مفیدند بلکه برای رسیدن به اهداف تعلیم و تربیت ضروریاند. میتوان نتیجه گرفت که داستانهای فلسفی ظرفیتهای خوبی برای استفاده در برنامههای درسی را دارند و از دیدگاه بینیانگذاران برنامه فبک دارای مزیتهای جذابیت، محرک فکر بود، زندهتر بودن نسبت به متون دیگر و مرتبط ساختن مباحث کلاس با متن زندگی دانشآموزان هستند.نتیجهگیری: براساس نتایج به نظر میرسد که داستانها در تمام زمینههای معرفتی میتوانند با کمک کندوکاو کلاسی به ساخت معرفتی دانشآموزان بیانجامند.