مقایسه سه مرحله استکمال نفس نزد ابن طفیل و شیخ اشراق: کودکی تا بلوغ نفس
نویسندگان
1 دانشیار گروه فلسفه و کلام اسلامی، دانشکده الهیات، دانشگاه تهران، تهران، ایران،
2 دانشجوی دکتری فلسفه و کلام اسلامی دانشگاه تهران ( نویسنده مسئول)
doi
10.30465/cw.2024.48369.2041چکیده
مسئله استکمال نفس و رسیدن انسان به سعادت از مباحثی بوده است که در بین فلاسفهی اسلامی از جمله ابن طفیل و شیخ اشراق حائز اهمیت فراوانی بوده است. این فیلسوفان در باب استکمال نفس، مراحل و شرایط و مقدماتی را ذکر نمودهاند. همین امر نشان از توجه فیلسوفان اسلامی به بحث سلوک و عرفان عملی دارد. از آنجا که تحقیق درباره نفس و غایت و کمال او تاثیر عمدهای بر نگرش انسان به زندگی دارد و موجب اصلاح رفتار و اعمال انسانها میگردد، در این پژوهش با روش توصیفی_تحلیلی بدنبال مقایسه میان نظر ابن طفیل و سهروردی در باب استکمال نفس و نحوه رسیدن به سعادت حقیقی هستیم. بر اساس یافتههای این پژوهش، طبق دیدگاه ابن طفیل و شیخ اشراق، استکمال نفس انسانی در گرو گذر از سه مرحله است که در برخی از آنها مشابهتهایی یافت میگردد. هرچند وجوه افتراق نیز دیده میشود. بر این اساس مرحله اول به زعم هر دو فیلسوف خودآگاهی میباشد. اما مرحله دوم از نظر ابن طفیل تشبه به اجسام سماوی و نفوس فلکی است که یکی از مراحل استکمال نفس و رسیدن به سعادت است، همچنین مرحله دوم از نظر سهروردی مراجعه به طبیب روحانی است. اما مرحله سوم نزد ابن طفیل ارتباط مستقیم با واجب الوجود معرفی شده است در حالیکه این مرحله نزد شیخ اشراق اتصال به آفتاب جهان افروز معرفی شده که هم قابل تحلیل به عقل فعال است و هم واجب الوجود. نهایتا بررسی نظر این دو فیلسوف ما را به این نتیجه میرساند که سعادت در گرو علم و عمل توأمان میباشد که از علم به خود شروع و با وصول به ماورا طبیعت ختم میشود.