قابلیت بینی الکترونیک با حسگرهای اکسید فلزی تحت مدولاسیون دمایی در تشخیص منشاء جغرافیایی ادویه جات
نویسندگان
1 دانش آموخته دکترا، گروه مهندسی مکانیک بیوسیستم ، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهرکرد
2 استادیار، گروه مهندسی علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهرکرد
3 استادیار، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهید چمران اهواز
4 استادیار، گروه مهندسی مکانیزاسیون، دانشکده علوم کشاورزی، دانشگاه گیلان
5 دانشیار، گروه مهندسی مکانیک بیوسیستم ، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهرکرد
6 دانشیار، گروه مهندسی مکانیک بیوسیستم ، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهرکرد
7 دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه مهندسی مکانیک بیوسیستم ، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهرکرد
doi
10.22104/jift.2018.3048.1735چکیده
ادویه علاوهبر تاثیر در طعم و کیفیت مواد غذایی، به دلیل خواص ضد میکروبی یا آنتی اکسیدانی عمر ماندگاری مواد غذایی را نیز فزایش میدهد.گونههای مختلف ادویهها بر اساس محل رویش، کیفیت و ارزش اقتصادی متفاوتی دارند. بنابراین طبقه-بندی و جداسازی آنها براساس منشاء جغرافیایی مورد توجه مصرفکنندگان و فروشندگان بوده و از اهمیت بالایی برخوردار است. در این پژوهش توانایی کاربرد بینی الکترونیک بر پایه حسگرهای نیمههادی اکسید فلزی به عنوان ابزاری غیرمخرب برای تشخیص منشاء جغرافیایی (هند، چین و پاکستان) سه ادویه فلفل سیاه، دارچین و زردچوبه مورد مطالعه قرار گرفت. مدولاسیون دمایی به صورت الگوی ولتاژ سینوسی انجام شد و پاسخ گذرای حسگرها برای تحلیل دادهها مورد بررسی قرار گرفت. تحلیل مولفههای اصلی(PCA) ، تحلیل تفکیک خطی(LDA)، ماشین بردار پشتیبان (SVM) و شبکههای عصبی مصنوعی (ANN) روشهایى بودند که برای رسیدن به این هدف مورد استفاده قرار گرفت. نتایج نشان داد که تصویر دادهها با استفاده از روش PCA به صورت کاملا واضح خوشههای مجزایی را بر روی فضای تغییر شکل یافته PC ایجاد کرد. با کاربرد روشهای LDA، SVM و ANN در تفکیک بر اساس منشاء جغرافیایی برای هر سه ادویه، دقت طبقهبندی %100 بدست آمد. همچنین از صحتسنجی مدلهای مذکور دقت %100 حاصل گردید. بنابراین میتوان نتیجه گرفت که بینی الکترونیک مبتنی بر حسگرهای نیمههادی اکسید فلزی تحت مدولاسیون دمایی در ترکیب با روشهای کمومتریکس (شیمی سنجی) میتواند ابزار موثر و کارآیی در طبقهبندی سریع و غیرمخرب نمونههای فلفل سیاه، دارچین و زردچوبه بر اساس منشاء جغرافیایی باشد.