تحلیل عامل هندسه شهری بر میزان شدت جزایر گرمایی شبانه شهرها با استفاده از سنجش از دور و سیستمهای اطلاعات جغرافیایی (مطالعه موردی: شهرک گلستان، منطقه 22 شهر تهران)
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد سیستم اطلاعات جغرافیایی (GIS)، دانشگاه آزاد اسلامی واحد رامسر
2 استادیار گروه مهندسی نقشهبرداری دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه صنعتی نوشیروانی بابل
doi
10.22111/jneh.2020.34497.1670چکیده
مدل اوکه یکی از موفقترین مدلهای ارائهشده در زمینه شبیهسازی بیشینه شدت جزیره گرمایی شبانه شهری بر اساس پارامتر نسبتمنظر درکانیونهای شهری است. این پارامتر به عنوان یکی از شاخصهای هندسه شهری شناخته میشود. از آنجا که این شبیهسازی به تحلیلهای مکانی و توصیفی گوناگون (به خصوص تحلیلهای توپولوژیکی) نیازمند است، لذا استفاده از سیستمهای اطلاعات جغرافیایی امری اجتنابناپذیر است. در این مطالعه، کارآیی مدل اوکه با استفاده از تحلیل رگرسیون و دمای سطح زمین محاسبهشده از دادههای سنجنده استر و الگوریتم تککاناله مورد ارزیابی قرار گرفته و یک مدل محلی برای شبیهسازی بیشینه شدت جزیره گرمایی شبانه کانیونها در منطقه مورد مطالعه ارائه شده است. ضرایب تشخیص و همبستگی حاصل از تحلیل رگرسیون مدل محلی در کانیونهای شهری به ترتیب 0.74 و0.86 محاسبه شد که نشاندهنده وجود یک رابطه خطی نسبتاً شدید میان شاخص هندسه شهری و بیشینه شدت جزیره گرمایی و تأثیر قابلتوجه هندسه شهری بر آن پدیده است. مقادیر خطای جذر میانگین مربعات و خطای متوسط حسابی حاصل از نتایج مدل محلی ارائهشده در منطقه مورد مطالعه به ترتیب 0.80 ± و 0.67 محاسبه شد که نشاندهنده دقت قابل قبول آن در شبیهسازی بیشینه شدت جزایر گرمایی شبانه شهری است. نتایج حاصل از تحلیل رگرسیون دو متغیره دادهها نشان میدهد ارتفاع متوسط ساختمانها ( با ضریب 1.43) در مقایسه با عرض متوسط معابر (با ضریب 0.35-)، تأثیر بیشتری را بر تغییرات شدت جزایر گرمایی شبانه شهری دارد. علامت ضرایب مذکور نشان میدهد این تأثیر در خصوص ارتفاع ساختمانها افزایشی و در خصوص عرض معابر، کاهشی است.