گفتمان امید در سطوح مختلف سهم گذاری: تحول فردی، تحول علوم انسانی
نویسندگان
1 دکترای مشاوره، گروه مشاوره، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبائی (ره)، تهران، ایران
2 دکتری تخصصی مشاوره، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران
3 استاد تمام، گروه مشاوره، دانشکده روانشناسی و علومتربیتی، دانشگاه علامه طباطبایی)ره(، تهران، ایران
4 دکتری تخصصی مشاوره، گروه مشاوره و روانشناسی ، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه هرمزگان، بندرعباس، ایران
doi
چکیده
پژوهش حاضر با هدف مقایسه کیفی عوامل موثر بر گفتمان امید در طیف سهم گذاری انجام شد. این پژوهش با رویکرد کیفی و تحلیل گفتمان انجام گرفت. بهاینمنظور، شانزدهنفر از زنان دارای فرزند با روش نمونهگیری هدفمند و با استفاده از مصاحبۀ عمیق مطالعه شدند. دادهها پس از جمعآوری و ثبت و کدگذاری، در قالب مقولههای اصلی دستهبندی شدند و ازطریق فنون کدگذاری روانشناسی گفتمانی تحلیل شدند. براساس نتایج بدست آمده 34 مضمون اصلی و 70 مضمون فرعی در گفتمان امید جامعه هدف شناسایی شد، که تحت شش بعد روایتی، شناختی، عاطفی، رفتاری، ارتباطی و زمانی مورد مقایسه قرار گرفت. بنابر یافته ها هر چه فرد سهم گذارتر باشد بیشتر به مولفه های نگرشی سهمگذاری معتقد بوده، و عاملیت بیشتری در مولفه های عملکردی و ارتباطی سهمگذاری دارد. در افرادی که سهم گذاری کمتری داشتند روایتهای تلخ از زندگی، گفتگوی درونی منفی، تجربه تلخ و بازدارنده در بحران ها، ادراک شناختی منفی، تفکر سطحی نگر، نارضایتی از زندگی، وظیفه مندی و تحول گرایی کمتر، و ضعف مهارت های ارتباطی دیده شد.در نتیجه بیشتر یا کمتر سهمگذار بودن افراد ابعاد گفتمان امید آنها را دستخوش تغییر کرده بود.
