ارزیابی آسیبپذیری آبخوان دشت قزوین با استفاده از روش DRASTIC-AHP مبتنی بر سیستم اطلاعات جغرافیایی
نویسندگان
1 دانشیار گروه مهندسی آب، دانشگاه بوعلیسینا
2 دانشجوی دکتری مهندسی منابع آب، دانشگاه بوعلیسینا
3 دانشجوی دکتری مهندسی منابع آب، دانشگاه بوعلی سینا
doi
10.22111/jneh.2020.34024.1659چکیده
آلودگی آبهای زیرزمینی به دلیل فعالیتهای بشری یکی از جدی ترین مشکلات زیست محیطی در مناطق صنعتی و کشاورزی است. آب زیرزمینی یکی از منابع اصلی آب شرب در کشور ما است لذا بررسی آسیب پذیری این منابع اهمیت زیادی دارد. در این تحقیق روش اصلاح شده DRASTIC براساس سیستم اطلاعات جغرافیایی برای مطالعه آسیب پذیری آب زیرزمینی در دشت قزوین استفاده شده است. با استفاده از روش تحلیل سلسله مراتبی ضرایب مربوط به هر پارامتر از روش DRASTIC تعیین شدند. از تحلیل رگرسیون خطی برای ارزیابی ارتباط آماری بین غلظت آلایندههای آب زیرزمینی و مناطق آسیبپذیر آن استفاده شد. نقشهی آسیب پذیری حاصله نشان میدهد که مقادیر بدست آمده از روش DRASTIC با شاخصهای کیفی مورد نظر تطابق نسبی دارد و نتایج مشابه برای روش DRASTIC-AHP نیز بدست آمد. مقایسه نتایج بدست آمده با شاخصهای کیفی آب زیرزمینی نشان داد که در شرق منطقه آسیب-پذیری و پتانسیل آلودگی هر دو سطح بالایی داشته و خطر آلودگی آب زیرزمینی در این مناطق از سایر نقاط بیشتر است. با برقراری رابطه رگرسیون میان شاخصهای کیفی آب زیرزمینی و روشهای ارزیابی آسیبپذیری به تفکیک میزان دقت روشها بررسی شد. مشخص گردید که روش DRASTIC-AHP از دقت بالاتری نسبت به روش سنتی آن برخوردار است و تطابق بیشتری با شاخصهای کیفی واقع شده در منطقه دارد.