مهارتها، گرایشها و روشهای تدریس تفکر انتقادی در برنامههای درسی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری برنامهریزی درسی، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
2 دانشیار، گروه مدیریت و برنامهریزی آموزشی، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
3 استادیار گروه روانشناسی و علوم تربیتی، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
doi
10.30465/fabak.2021.5834چکیده
پژوهش حاضر با هدف بررسی مهارتها، گرایشها و روشهای تدریس تفکر انتقادی در برنامۀ درسی بر پایۀ نتایج تحقیقات مرتبط انجام شده است. رویکرد پژوهش از نوع کیفی و روش آن سنتز پژوهی است که در آن پژوهشهای مرتبط به صورت نظاممند انتخاب، واکاوی محتوایی و دسته بندی شدهاند. جامعۀ مورد مطالعه مقالات مربوط به تفکر انتقادی به زبان انگلیسی از سال 2014 تاکنون بوده است. از 120 مقالۀ به دست آمده به روش هدفمند، بر اساس اشباع دادهای 31 تحقیق دربارۀ آموزش تفکر انتقادی، غربالگری و انتخاب شدهاند. پس از تحلیل دادهها به روش تحلیل محتوای کیفی، کلیۀ مهارتها و گرایشهای تفکر انتقادی بر اساس تقسیمبندی جدیدی مرتب گردیدهاند. بدین ترتیب مهارتها به شش دستۀ اصلی تشخیص، گردآوری اطلاعات، واکاوی، تعمق، ارائه، سنجش و خود انتقادی و گرایشها به هشت طبقۀ خردورزی، آفرینندگی، انعطافپذیری، شفافیت، سازماندهی، خوداتکایی، کاوشگری و تعامل تقسیم شدهاند. سپس روشهای تدریس تقویت مهارتها و گرایشهای تفکر انتقادی مورد بررسی قرار گرفته است. نتایج پژوهش نشان داده که روشهای تدریس شبیهسازی، مشارکتی، بازی گروهی، کارگروهی، شش کلاه تفکر، ایفای نقش، مسئله محور، اکتشافی، پروژه محور، پژوهش محور، بارش فکری و نقشۀ مفهومی در اغلب پژوهشها بر رشد مهارتها و گرایشهای تفکر انتقادی سهم قابل توجهی داشتهاند.