بررسی مؤلفههای ترتیب واژه در زبان لری خرمآبادی
نویسندگان
1 استادیار زبانشناسی همگانی، پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری، تهران، ایران
2 کارشناسی ارشد زبانشناسی همگانی، دانشگاه الزهرا، تهران، ایران
doi
10.22054/ls.2019.36877.1142چکیده
چکیدهزبان لری خرمآبادی از زبانهای جنوب غربی ایران به شمار میرود و مانند دیگر زبانها دارای ویژگیهای دستوری و ردهشناختی خاص خود است. . امروزه تأثیر و نفوذ فارسی روی گونة لری موجب شده که به تدریج این زبان به عنوان زبانی در خطر به فراموشی سپرده شود و همین امر ضرورت مطالعۀ زبانشناختی این گونۀ محلی را با هدفِ ثبت و تدوینِ قواعد دستوری حاکم بر آن ایجاد میکند. از این رو در مقالۀ حاضر به مؤلفههای ترتیب واژه در این زبان پرداخته شده است. روش کار در این پژوهش بهترتیب شامل تهیۀ پرسشنامه، مصاحبه با گویشوران اصیل لر خرمآبادی، آوانویسی دادهها و تحلیل ردهشناختی این زبان است. به منظور تحلیل دادهها، ترتیب و توالی واژهها بر اساس مؤلفههای ترتیب واژۀ درایر با ارائۀ نمونههای گویشی محک زده شد. بررسیها نشان داد که در این زبان برای نمونه، حرف اضافه به صورت پیشاضافه و بند موصولی، مضافالیه، فعل اسنادی، فعل و فعل اصلی بهترتیب پس از هسته اسمی، مضاف، گزاره (مسند)، قید حالت و فعل کمکی میآیند. در نتیجه این زبان گرایش به سمت فعل میانی قوی دارد. همچنین، این زبان به لحاظ مؤلفه ترتیب واژه مانند فارسی عمل می کند.