بررسی تطبیقی جایگاه تفکر فلسفی در بازنویسی داستان ‌«حی بن یقظان» کیلانی و «بچۀآدم» آذریزدی، با نظریه لیپمن

نویسندگان

1 دانشیار زبان و ادبیات عرب دانشگاه رازی

2 استاد زبان و ادبیات عرب دانشگاه رازی

3 دانشجوی دکتری زبان و ادبیات عرب دانشگاه رازی

4 دانشیار زبان و ادبیات عرب دانشگاه رازی

doi
10.30465/fabak.2020.5828
چکیده

این مقاله به هدف بررسی تطبیقی بازنوشته­ی کتاب «حی بن یقظان» اثر کامل کیلانی( 1105م- 1185م) ) از مصر و مهدی آذر­یزدی(1300ه- 1388ه) از ایران است تا مشخص گردد که حضور مؤلفه­های نظریه­ی لیپمن در این دو بازنوشته که در راستای آموزش تفکّر در کودکان تدوین گردیده­اند، چگونه است؟ روش این جستار؛ توصیفی-تحلیلی و برپایه نظریه «متیو لیپمن» نگاشته شده است. دستاورد این پژوهش، حاکی از آن است که اگرچه محور و اساس بازنوشته­ی این دو داستان، بازتاب­دهنده تفکّر فلسفی است، اما سبک و شیوه­ی بیان آندو در آموزش اندیشه برای کودکان باتوجه به نظریه­ لیپمن در مسیر برانگیختن روح اندیشه و تفکّر نیست. اما با تغییر و تبدیل و ایجاد سؤال و قرار دادن در حالت تحیّر می­تواند در این برنامه مناسب باشد.