بررسی تطبیقی جایگاه تفکر فلسفی در بازنویسی داستان «حی بن یقظان» کیلانی و «بچۀآدم» آذریزدی، با نظریه لیپمن
نویسندگان
1 دانشیار زبان و ادبیات عرب دانشگاه رازی
2 استاد زبان و ادبیات عرب دانشگاه رازی
3 دانشجوی دکتری زبان و ادبیات عرب دانشگاه رازی
4 دانشیار زبان و ادبیات عرب دانشگاه رازی
doi
10.30465/fabak.2020.5828چکیده
این مقاله به هدف بررسی تطبیقی بازنوشتهی کتاب «حی بن یقظان» اثر کامل کیلانی( 1105م- 1185م) ) از مصر و مهدی آذریزدی(1300ه- 1388ه) از ایران است تا مشخص گردد که حضور مؤلفههای نظریهی لیپمن در این دو بازنوشته که در راستای آموزش تفکّر در کودکان تدوین گردیدهاند، چگونه است؟ روش این جستار؛ توصیفی-تحلیلی و برپایه نظریه «متیو لیپمن» نگاشته شده است. دستاورد این پژوهش، حاکی از آن است که اگرچه محور و اساس بازنوشتهی این دو داستان، بازتابدهنده تفکّر فلسفی است، اما سبک و شیوهی بیان آندو در آموزش اندیشه برای کودکان باتوجه به نظریه لیپمن در مسیر برانگیختن روح اندیشه و تفکّر نیست. اما با تغییر و تبدیل و ایجاد سؤال و قرار دادن در حالت تحیّر میتواند در این برنامه مناسب باشد.