ابرازگرایی منطقی، راه‌حلی برای دفاع از موصل بودن استدلال‌های منطقی

نویسندگان

1 استادیار گروه فلسفه دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران.

doi
10.30465/cw.2021.6822
چکیده

لوئیس کرول در مقاله 1895 خود به نام "لاکپشت به آشیل چه گفت" معمای سختی را دربرابر منطقدانان قرار داد: آیا استنتاج نتیجه از مقدمات یک استدلال معتبر قیاسی مستلزم تسلسل است؟ در این مقاله، به بررسی و مرور مقاله کورین بسون با نام ابرازگرایی منطقی و تسلسل کرول می­پردازیم و علاوه بر بررسی راه­حل خانم بسون، نشان می­دهیم راه نجات از این تسلسل این است که قواعد منطقی را همچون استعدادهایی بدانیم که ما را در حرکت منطقی در استدلال راهنمایی می­کنند. قواعد منطقی، باورهایی در ذهن نیستند که بازنما و توصیفگر حقیقتی عینی باشند. برای صورت­بندی این دیدگاه، با کمک از نظریه غیرشناختی بودن احکام اخلاقی در فلسفه اخلاق، منطق مجموعه­ای از آموزه­های غیرشناختی معرفی می­شود که دستورالعمل هر استنتاجی است. همچنین با دفاع از اینترنالیسم منطقی نشان داده می­شود که منطق به تنهایی برای حرکت ذهنی در طول استدلال کافی است و لازم نیست باورهای دیگری را در قالب گزاره به مقدمات استدلال اضافه شود تا اخذ نتیجه ممکن شود.  ابرازگرایی منطقی دیدگاه ضدرئالیستی در معرفت­شناسی منطق محسوب می­شود و منطق را پیشفرض هرگونه فعالیت عقلانی می­داند.