بررسی اثربخشی آموزش فلسفه به شیوه حلقه کند و کاو بر نظریه ذهن دانشآموزان نابینا
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری روانشناسی تربیتی، روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد رودهن، ایران
2 استادیار گروه روان شناسی، دانشکده علوم تربیتی و روان شناسی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
3 استادیار دانشکده روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد رودهن، ایران
doi
10.30465/fabak.2020.5767چکیده
نظریه ذهن جز مهمترین مباحث شناخت اجتماعی در حوزه روانشناسی می باشد. آموزش فلسفه برای کودکان بر مهارت تفکر انتقادی و مهارتهای شناخت اجتماعی تأکید دارد. هدف اصلی پژوهش حاضر بررسی تأثیر آموزش فلسفه به شیوه حلقه کندوکاو بر ارتقای سطوح نظریه ذهن کودکان است. پژوهش حاضر نیمه آزمایشی با گروه آزمایش و کنترل در جامعه آماری کلیه دانش آموزان نابینای شهرستان مشهد بوده است.ابتدا 24 دانش آموز بصورت داوطلبانه انتخاب و سپس بطور تصادفی به دو گروه کنترل و آزمایش تقسیم شدند. برای سنجش نظریه ذهن از آزمون استیرمن استفاده شد. گروه آزمایش تحت آموزش فلسفه برای کودکان به شیوه حلقه کندوکاو طی 7 جلسه قرار گرفتند. دادهها با استفاده از تحلیل کواریانس تک متغیر تحلیل و مشخص شد که مولفه درک باور غلط و درک شوخی بصورت معناداری با آموزش فلسفه به شیوه حلقه کندو کاو بهبود یافت(05/0>p) ولی مولفه بازشناسی عاطفی و وانمودی تغییری نکرد(05/0<P). ارتباط نزدیک بین ذهن و زبان را می توان تبینی برای بهبود سطوح تئوری ذهن دانست، همچنین مولفه عاطفی و وانمودی به لحاظ اهمیت بیشتر جلوه های تصویری ممکن است چالش های بیشتری را برای افراد نابینا دربرداشته باشد.
