برآورد مقادیر ارتفاع رواناب و دبی حداکثر سیلاب با استفاده از تلفیق مدلهای اتومات سلولی و SCS (مطالعه موردی: حوضه آبخیز لاویجرود)
نویسندگان
1 گروه جغرافیا، دانشگاه آزاد اسلامی واحد نور، نور ابتدای جاده چمستان
2 گروه جغرافیای طبیعی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد نور
3 گروه جغرافیای طبیعی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد نور
4 عضو هیئت علمی دانشگاه شهید بهشتی
doi
10.22111/jneh.2020.29704.1515چکیده
حوضه آبخیز لاویجرود عمدتاً به دلیل وضعیت توپوگرافی و فیزیوگرافی، موقعیت اقلیمی، عدم رعایت مشخصات فنی در احداث راه و ابنیه فنی و تجاوز به حریم رودخانه، زمینشناسی و دیگر عوامل مؤثر در ایجاد رواناب، دارای پتانسیل تولید سیل در برخی از مواقع سال می-باشد. در این پژوهش کارایی مدلهای اتومات سلولی و SCS به منزله روشهای نوین و امکان تلفیق آنها با برنامههای GIS برای شبیه-سازی خطر سیلاب و هیدروگراف جریان برای لاویجرود مطالعه شد. از دادههای کاربری اراضی، گروههای هیدرولوژیک خاک، DEM، داده-های بارش و ضریب زبری استفاده شد که همه لایهها در قالب رسترهای با اندازه سلول 30×30 تهیه شدند. بخش زیادی از حوضه دارای گروه هیدرولوژیکی C و D است که نفوذپذیری کم و خیلی کم دارند؛ بدینمعنی که حجم زیادی از بارش در این قسمتها میتواند تبدیل به رواناب شود. نیمه شمالی بهویژه شمال غربی حوضه، بهدلیل قابلیت نفوذ کم و نیز نزدیکی به خروجی حوضه، دارای ارتفاع و عمق رواناب بسیار زیادی است. همچنین، خطر سیلاب در مسیر رودخانه لاویج و در اراضی اطراف آن (دشت سیلابی رودخانه) بهویژه در پاییندست رودخانه بالاست. شبیهسازی سیلاب در حوضه لاویجرود نشان داد که علاوه بر کاربری اراضی، خاک، نفوذپذیری و شیب، پراکنش مکانی مقدار بارش عامل مهمی در تجمع رواناب به یک سمت از جریان پاییندست حوضه و تولید سیلاب است. حوضه آبخیز لاویجرود عمدتاً به دلیل وضعیت توپوگرافی و فیزیوگرافی، موقعیت اقلیمی، عدم رعایت مشخصات فنی در احداث راه و ابنیه فنی و تجاوز به حریم رودخانه، زمینشناسی و دیگر عوامل مؤثر در ایجاد رواناب، دارای پتانسیل تولید سیل در برخی از مواقع سال میباشد. در این پژوهش کارایی مدلهای اتومات سلولی و SCS به منزله روشهای نوین و امکان تلفیق آنها با برنامههای GIS برای شبیهسازی خطر سیلاب و هیدروگراف جریان برای لاویجرود مطالعه شد. از دادههای کاربری اراضی، گروههای هیدرولوژیک خاک، DEM، دادههای بارش و ضریب زبری استفاده شد که همه لایهها در قالب رسترهای با اندازه سلول 30×30 تهیه شدند. بخش زیادی از حوضه دارای گروه هیدرولوژیکی C و D است که نفوذپذیری کم و خیلی کم دارند؛ بدینمعنی که حجم زیادی از بارش در این قسمتها میتواند تبدیل به رواناب شود. نیمه شمالی بهویژه شمال غربی حوضه، بهدلیل قابلیت نفوذ کم و نیز نزدیکی به خروجی حوضه، دارای ارتفاع و عمق رواناب بسیار زیادی است. همچنین، خطر سیلاب در مسیر رودخانه لاویج و در اراضی اطراف آن (دشت سیلابی رودخانه) بهویژه در پاییندست رودخانه بالاست. شبیهسازی سیلاب در حوضه لاویجرود نشان داد که علاوه بر کاربری اراضی، خاک، نفوذپذیری و شیب، پراکنش مکانی مقدار بارش عامل مهمی در تجمع رواناب به یک سمت از جریان پاییندست حوضه و تولید سیلاب است.