فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

در گذشته، مهندسین با مدیریت روسازی آشنا نبودند و فقط به نگهداری روسازی‌‌ها توجه می‌کردند. روسازی‌‌هایی که نیاز به تعمیر و نگهداری دارند، قبل از رسیدن به وضعیت بحرانی باید برای ترمیم و نگهداری انتخاب شوند و این عملیات نیازمند تجربه‌ی مهندسین بر اساس وضعیت مدیریت روسازی می‌باشد. اولویت‏بندی تعمیر و نگهداری راه‏ها، یکی از ضروری­ترین اقدامات برای تخصیص اعتبار به پروژه­های بهسازی راه و روسازی می‏باشد. استفاده همزمان عوامل مختلف در مدل‏های مرسوم اولویت‏بندی پروژه­ها، امری ضروری به نظر می‏رسد. در این تحقیق، با استفاده از عواملی مانند شاخص خرابی­ها (PCI)، ترافیک و سطح سرویس، کاربری­های اطراف، نرخ تصادف و ماشین­آلات، اولویت‏بندی تعمیر و نگهداری چند خیابان مهم شهر همدان با استفاده از روش ANP صورت گرفته است. نتایج‌ تحلیل‌ حساسیت‌ نشان داد که محور 2 (خیابان مهدیه) با وزن 39/0 و محور 1 (خیابان صدف) با وزن 27/0 کمترین اولویت‏بندی را دارد. این‌ موضوع بیانگر این‌ است‌ که‌ اتکا کردن به‌ یک‌ معیار نمی‌تواند تحلیل‌ درستی‌ از وضعیت‌ راه‌های‌ موجود ارائه‌ نماید.