ارائه رویکردهایی جدید در بررسی طول عمر و رفتار رشد ترک در روسازیهای آسفالتی به روش مکانیک شکست
نویسندگان
1 استاد، گروه راه و ترابری، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران.
2 دانشجوی دکتری راه و ترابری، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران.
3 دانشیار، دانشکده مهندسی صنایع، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران.
4 استادیار، گروه راه و ترابری، دانشکده عمران، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران.
doi
10.22075/jtie.2025.36692.1713چکیده
با افزایش ناوگان حملونقل جادهای، روسازیهای آسفالتی با طول عمر بالاتر، اهمیت ویژهای دارند. در این راستا، در سالهای اخیر، علم مکانیک شکست به روند تحقیقات مهندسی روسازی کمکهای فراوانی کرده است. با تحقیقات صورت گرفته در این تحقیق، دو نمونه SCB و ENDB به عنوان نمونههای برتر برای انجام آزمایشهای مکانیک شکست در مودهای مختلف خالص و ترکیبی شناخته شدهاند. ضمن اینکه تعیین چقرمگی شکست، مهمترین نکته در شناخت وضعیت و تخمین طول عمر و معیارهای رفتاری روسازیهای آسفالتی محسوب میگردد. اما اکثر تحقیقات موجود، تنها به بررسی چقرمگی شکست نمونههای آسفالتی با هندسههای مختلف و الیاف و افزودنیهای مختلف و همچنین، تأثیرات اندازه نمونهها در چقرمگی شکست پرداخته است. نتایج مطالعات نشان میدهد که عدم توجه به پارامترهای غیرتکین تنش در مدلهای کلاسیک، تا ۳۰ درصد خطا در پیشبینی عمر روسازی ایجاد میکند. از این رو، بهکارگیری رویکردهای پیشرفتهتری مانند GMTS که اثرات این پارامترها را لحاظ میکنند، ضروری است. تحقیقات آینده میتواند با بهبود طراحی و پیشبینی عملکرد روسازیها، به کاهش هزینههای نگهداری و افزایش پایداری و کارایی زیرساختهای جادهای کمک کند.
