تداخل واژگانی دو زبانه های تالشی ـ فارسی و فارسی ـ تالشی

نویسندگان

1 دکتری زبان و ادبیات فارسی دانشگاه گیلان، گیلان، ایران

2 استاد زبان و ادبیات فارسی دانشگاه گیلان. گیلان، ایران

3 دانشیار زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه گیلان، گیلان، ایران.

doi
10.22054/ls.2019.38745.1174
چکیده

افراد دوزبانه به­دلیل ضعف در برقراری ارتباط به زبان دوم، ناخواسته عناصری را از زبان نخست به زبان دوم انتقال می­دهند تا ارتباط برقرار شود. این مسأله در زبان­شناسی اجتماعی و علم آموزش زبان تداخل زبانی نامیده می­شود. برای رسیدن به نتیجۀ مطلوب آموزشی در جامعۀ چندزبانه­ای مانند ایران که از زبان فارسی برای اهداف آموزشی استفاده می­کند، بررسی نتیجۀ برخورد زبان­ها، تداخل زبانی و دوزبانگی بسیاری از مسائل و موضوعات و تدوین منابع آموزشی را برای متصدیان آموزش کشور روشن و آن­ها را در برآوردن نیاز­های آموزشی کشور هدایت می­کند. در این پژوهش تداخل واژگانی دوزبانه­های تالشی ـ فارسی و فارسی ـ تالشی در میان جامعۀ تالشی‏زبان­های روستای عنبران و مهاجران این روستا به غرب تهران، به صورت مقایسه­ای بین دوگروه دوزبانه بررسی می­شود. داده­های پژوهش با پرسش­نامه و ترجمۀ تعدادی جمله­ به­وسیلۀ افراد دوزبانه به هر یک از زبان­ها به دست آمده ­است. افراد آزمون­شونده­ به شکلی تصادفی از میان ساکنین عنبران و مهاجران دوزبانۀ غرب تهران انتخاب شده­اند. به­نظر می­رسد تداخل بیشتر از زبان اول به زبان دوم صورت گرفته باشد و جنسیت گویشوران هم تأثیر کمی در تداخل زبانی داشته­ باشد.