فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

خرید مال غیرمنقول به‌ویژه برای مسکن از مهم‌ترین معاملات قشر مصرف‏کننده محسوب می ‏شود و با توجه به قیمت بالای املاک، درآمد پایین قشر مصرف‏ کننده و نیز اطلاعات و تجربة اندک آنها در این دست معاملات، لزوم دخالت حمایتی قانونگذار را می ‏طلبد. یکی از حمایت‏ های حقوقی که در دنیا به‌تازگی از خریدار ملک مسکونی به‌عمل می ‏آید، این است که خریدار در بازة زمانی مشخص و به دور از هیجانات و شرایط حاکم بر معامله و در یک مهلت به اصطلاح «بازاندیشی»، بتواند در زمینة معاملة انجام‌شده تأمل و بررسی کرده و در صورت لزوم آن را فسخ کند که این خیار متفاوت از خیار مجلس یا حق انصراف در قانون تجارت الکترونیکی در حقوق ایران است. پژوهش حاضر با ابزار گردآوری کتابخانه‌ای- اسنادی و روش توصیفی- تحلیلی با سطح تحلیل تطبیقی در پی پاسخگویی به این پرسش است که آیا در حقوق ایران می‏ توان برای خریدار ملک مسکونی، به‌عنوان مصرف‏ کننده، حق انصراف از قرارداد را شناسایی کرد؟ در صورت چنین امکانی، این حق تابع چه قواعد و شرایطی می‏ تواند باشد؟ یافته‏ های پژوهش حاکی از آن است که با توجه به ضرورت ‎های حقوقی و اقتصادی امکان شناسایی چنین حقی در حقوق ایران وجود دارد و با تکیه بر تجارب دیگر کشورها می ‏توان قواعدی برای اعمال چنین حقی تعریف کرد و آن را نظام ‎مند ساخت