عناصر درون بند موصولی توصیفی: ضمیر ابقائی یا عملگر تهی

نویسندگان

1 دکتری رشته زبانشناسی دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران

doi
10.22054/ls.2019.5847.1025
چکیده

در زبان فارسی بند موصولی هسته‏برونی است، به طوری که بند موصولی همیشه بعد از هستة ‌اسمی قرار می­گیرد. بند موصولی خود شامل گروه اسمی هم­مرجع یا برابر با هستة اسمی است. هستة ‌اسمی موصولی می­تواند جاندار یا بی­جان و انتزاعی باشد. در این پژوهش سعی بر آن است تا به کمک داده‌های زبان فارسی نشان دهیم بند موصولی به هستة ‌اسمی افزوده می­شود و به ‌جای داشتن عملگر، یک بازنمایی/ کپی از هستة ‌اسمی در درون بند وجود دارد که در جایگاه موضوع در پایه اشتقاق می­یابد و گاهی به دلیل بازیافتنی­بودن حذف می­شود، یعنی محتوایش از طریق هستة ‌اسمی بیرونی بازیافتنی است. بنابراین، هستة‌ اسمی و بازنمایی آن درون بند بخشی از زنجیرة حرکتی نیستند. بین هستة ‌اسمی در ساخت موصولی و مقولة تهی/ ضمیر در بند موصولی ارتباط وجود دارد و آنها با هم هم­نمایه­اند، یعنی مشخصه­های مربوط به هستة ‌اسمی (مقوله، شخص، شمار، حالت) در هستة تهی/ ضمیر وجود دارد.

کلیدواژه‌ها