بررسی و مقایسه مقاومت مکانیکی انواع بتنهای خودترمیمی باکتریایی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری راه و ترابری، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران
2 استاد، گروه باکتریشناسی، دانشکده علوم پزشکی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
3 استاد، گروه راه و ترابری، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران.
doi
10.22075/jtie.2024.34979.1682چکیده
ترکها از عوامل اصلی خرابی بتن هستند که نفوذ محلولهای شیمیایی را تسهیل کرده و بر ویژگیهای سازههای بتنی تأثیر منفی میگذارند. برای رفع این مشکل، روشهای مختلفی مانند مواد پوششی و چسبها استفاده شده است. اما به دلیل هزینهبر بودن و مشکلاتی مانند لایهبرداری، توجه به روشهای جایگزین از جمله بتنهای خودترمیمشونده افزایش یافته است. یکی از این روشها، استفاده از میکروارگانیسمها برای ترمیم ترکها است. در این پژوهش، از باکتری باسیلوس سوبتیلیس استفاده شده که برخلاف سایر باکتریها نیازی به میکروکپسول یا نانومواد ندارد و هزینه تولید آن کمتر است. استفاده از این باکتری باعث بهبود قابل توجهی در مقاومت فشاری، خمشی و کششی بتن شده است. نمونههای RB10 و RB12 بیشترین افزایش مقاومت را نشان دادهاند؛ به طوری که نمونه RB10 دارای 100٪ افزایش در مقاومت خمشی و 5/76 درصد در مقاومت فشاری بوده است. همچنین، مقاومت کششی بتن با استفاده از این باکتری تا 15٪ افزایش یافته است.