ارزیابی تأثیر سنگدانههای متالورژیک (سرباره فولاد و مس) بر خصوصیات مکانیکی بتن در روسازیهای بتنی ساده درزدار(JPCP)
نویسندگان
1 گروه راه و ترابری، دانشکده مهندسی عمران و محیط زیست، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
2 استادیار، دانشکده مهندسی عمران گرایش مهندسی راه و ترابری دانشگاه آزاد واحد خمین
3 استاد، دانشکده مهندسی عمران و محیط زیست، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
doi
10.22075/jtie.2024.36172.1705چکیده
این مقاله به بررسی و ارزیابی استفاده از سرباره به عنوان سنگدانه در بتن و تأثیر آن بر خصوصیات بتن، از جمله مقاومتهای مکانیکی (فشاری، خمشی، سایشی و ...) برای کاربرد آن در روسازیهای بتنی ساده درزدار (JPCP) میپردازد. متغیر اصلی، تغییر نوع سنگدانه مخلوط بتنی شامل سنگدانه طبیعی (سیلیسی)، سرباره مس و سرباره فولاد است. سربارههای مذکور در مقیاس ریزدانه و درشتدانه و درصدهای صفر، 50 و 100، جایگزین سنگدانه طبیعی شده است. نتایج نشان داد که نمونههای بتنی ساخته شده از سنگدانه سرباره مس (100CSA) در مقاومت فشاری، مقاومت کششی غیرمستقیم، مقاومت خمشی و کارایی بتن (اسلامپ) نسبت به بقیه نمونهها بیشترین مقدار مقاومت را داشتند. استفاده از سرباره مس، به دلیل وزن مخصوص زیاد، موجب افزایش وزن مخصوص بتن نیز گردید که یک امتیاز منفی محسوب میگردد. نمونههای بتنی با سنگدانه سیلیسی (100NA) بهترین مقاومت سایشی بعد از 600 سیکل سایش را از خود نشان دادند. در نهایت، با توجه به نتایج آزمایشهای انجام شده و اهمیت هر آزمایش، مشخص شد که نمونههای بتنی ساخته شده از ۵۰ درصد سنگدانه سرباره مس و ۵۰ درصد سنگدانه سیلیسی (50NA+50CSA)، عملکرد بتن را در بین پنج طرح اختلاط ساخته شده در این پژوهش افزایش داد.