مسئولیت مدنی ناشی از آسیب (لطمه) به ویژگی تمایزبخشی علامت تجاری، مطالعة تطبیقی در حقوق علائم تجاری آمریکا و ایران

نویسندگان

1 دانشیار گروه حقوق خصوصی، دانشکدة حقوق دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران.

2 پژوهشگر دکتری حقوق خصوصی، دانشکدة علوم اداری و اقتصاد، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران.

3 دانشیار گروه حقوق خصوصی دانشکدۀ علوم اداری و اقتصاد دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران

doi
10.22059/jlq.2024.375376.1007891
چکیده

استفاده از شهرت علامت تجاری توسط ثالث حتی برای کالایی متفاوت، سبب کاهش تمایزبخشی علامت مشهور یا در اصطلاح تضعیف آن است. آمریکا با پذیرش ترقیق به‌مثابة نقض علامت، امکان دعوای تضعیف به‌عنوان سببی مستقل را تصدیق کرد. اتحادیة اروپا اگرچه آسیب به تمایزبخشی را منع کرده است، لکن از پذیرش ترقیق به‌عنوان سببی مستقل، استنکاف می‌ورزد. در کشورهایی که دکترین ترقیق تصدیق نشده است، دارندگان علائم در فرض آسیب به تمایزبخشی، به‌منظور مطالبة خسارات خود، ناگزیرند به قواعد عمومی مسئولیت مدنی استناد کنند. در حقوق علائم تجاری ایران این تأسیس حقوقی مورد شناسایی قانونگذار قرار نگرفته است. رویة قضایی نیز فرصت اظهارنظر پیدا نکرده و دکترین مبهم است، زیرا به عموماتی چون قاعدة اتلاف، اکل مال به باطل، دارا شدن بلاجهت و ...استناد نموده و به نتایج متفاوت رسیده­­اند. نگارندگان قائل به ناکارامدی عمومات مزبور بوده و در تلاش‌اند ضمن ایضاح عدم شمول برخی موارد تضعیف ذیل آنها، لزوم پذیرش تضعیف به‌عنوان سببی مستقل جهت دعوای خسارت را توجیه کنند.