بررسی تاثیر سرعت گفتار روی زمان شروع واک (وی اُتی) همخوان های انسدادی فارسی معیار در گفتار پیوسته

نویسندگان

1 فارغ التحصیل کارشناسی ارشد زبان شناسی همگانی دانشگاه الزهرا

2 عضو هیئت علمی گروه زبانشناسی دانشگاه الزهرا تهران

doi
10.22054/ls.2019.36419.1134
چکیده

مطالعۀ حاضر به بررسی تأثیر سرعت گفتار روی زمان شروع واک (وی‌اُتی) همخوان‌های انسدادی واکدار /b, d, ɟ/  و بیواک /p,t,c/  زبان فارسی معیار می‌پردازد. به این منظور، طی آزمون تولیدی تعداد 8 جمله حاوی کلمات آزمایش، هر کدام 3 مرتبه توسط 24 شرکت ‌کننده (17 شرکت ‌کنندۀ مؤنث و 7 شرکت ‌کنندۀ مذکر) در سرعت‌های متفاوت تولید شدند. مقادیر وی‌اُتی برای همخوان‌های انسدادی واکدار و بیواک به تفکیک موقعیت در واژه (آغازین، میان‌واکه‌ای) و سرعت‌های مختلف گفتار (آهسته، عادی، سریع) از طریق نرم‌افزار تحلیل صوت‌شناختی پرات ویرایش 6.0.29 اندازه‌گیری شد. در نهایت، تعداد 1152 داده به نرم‌افزار تحلیل آماری اس.پی.اس.اس ویرایش 0/24، ارائه شد. در این آزمون، متغیر وابسته وی‌اُتی و متغیرهای مستقل سرعت گفتار، جایگاه تولید، موقعیت در واژه و واکداری درنظر گرفته شد. نتایج نشان داد که در زبان فارسی معیار، سرعت‌های مختلف گفتار تنها وی‌اُتی مقولۀ پس‌­افت زیاد {بیواک دمیده} را تحت­تأثیر قرار می‌دهد، اما وی‌اُتی مقولۀ پس­افت کم {بیواک نادمیده} در سرعت‌های گوناگون تفاوت معنادار ندارد. با توجه به نتایج حاصل، می‌توان ادعا کرد که در زبان فارسی معیار، میزان دمش آواهای دمیده در سرعت‌های مختلف گفتار دچار تغییر می‌شود.