تعیین راندمان استخراج و پایدار سازی رنگدانه بتالایین چغندرقرمز

نویسندگان

1 مربی گروه علوم و صنایع غذایی دانشکده کشاورزی دانشگاه زابل

2 استادیار گروه علوم و صنایع غذایی دانشکده کشاورزی دانشگاه زابل

doi
10.22104/jift.2016.326
چکیده

اخیرا، استفاده از رنگدانه های طبیعی به عنوان افزودنیهای غذایی، رنگ های خوراکی و دارو بسیار مورد توجه قرار گرفته اند. چغندر قرمز سرشار از رنگدانه های بتالایین است. در این پژوهش تاثیر حلال های مختلف آب خالص (W) ، آب:اتانول:اسید سیتریک ( W +EtoH+Cit) با نسبتهای حجمی/حجمی (0 : 60:40) و (5/1: 5/38: 60) و غلظت اسید اسکوربیک در دو سطح صفر( ASC1) و 05/0 درصد( ASC2) وزنی / حجمی بر راندمان استخراج مورد بررسی قرار گرفت. بتالایین استخراجی با استفاده از ترکیبات مالتودکسترین: عصارهmlER) 100g/20)، مالتودکسترین: صمغ عربی: عصاره mlER)100g/10:g10) و صمغ عربی(GA): عصاره mlER)100g/20) پوشش دهی و سپس به کمک خشک کن انجمادی خشک گردید. نتایج بدست آمده نشان داد، که حلال های مختلف تاثیر متفاوت بر راندمان استخراج دارند. بطوریکه آب خالص و حلال آب:اتانول:اسید سیتریک (5/1: 5/38: 60) حجمی/حجمی به ترتیب بیشترین (68% ) و کمترین (6/7% ) راندمان استخراج را نشان دادند. همچنین داده ها نشان داد، اسید اسکوربیک باعث افزایش پایداری تمامی نمونه ها بتالایین گردید، اما بیشترین تاثیر را بر عصاره آبی و عصاره آبی – اتانولی داشت (05/0>p). بررسی ترکیب دیواره نشان داد، تاثیر معنی داری بر قابلیت بازیافت بتالایین دارند (05/0>p). بیشترین تاثیر مربوط به پوشش حاوی ترکیب صمغ عربی همراه با مالتودکسترین و عصاره در مقایسه با نمونه فاقد ریز پوشانی(کنترل) مشاهده گردید (05/0>p).