فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

اگرچه وزن قیر در مخلوط‌های آسفالتی مقدار ناچیزی است، لیکن، اثر مهمی بر عملکرد مخلوط‌های آسفالتی دارد. در دهه‌های گذشته، جهت بهبود عملکرد مخلوط‌های آسفالتی از افزودنی‌های اصلاح‌کننده قیر استفاده شده است. یکی از این افزودنی‌ها در اصلاح رفتار قیرها، افزودنی نانوسیلیس ‌می‏باشد. هدف از انجام این پژوهش، بررسی تأثیر نانوسیلیس بر خصوصیات مکانیکی مخلوط‌های آسفالتی و قیر است. بدین منظور از مصالح سنگی شکسته با دانه‌بندی شماره 4 آیین‌نامه روسازی راه‌های ایران، قیر 60-70 خالص و نانوسیلیس با مقادیر 2، 4 و 6 درصد وزنی قیر استفاده گردید. برای ارزیابی خصوصیات مکانیکی مخلوط‌های آسفالتی، از آزمایش‌های استقامت و روانی مارشال و مدول برجهندگی و به منظور ارزیابی حساسیت رطوبتی مخلوط‌های آسفالتی، از آزمایش نسبت مقاومت مارشال استفاده شد. برای ارزیابی تأثیر نانوسیلیس بر مشخصات قیر از آزمایش‌های درجه نفوذ، نقطه نرمی و کشش‌پذیری (خاصیت انگمی) استفاده گردید. اصلاح قیر با نانوسیلیس موجب کاهش درجه نفوذ، افزایش نقطه نرمی و کاهش شکل‌پذیری (خاصیت انگمی) قیر شد. نتایج تأثیر آزمایش‌ها بر مخلوط‌های آسفالتی نشان داد که استفاده از نانوسیلیس برای اصلاح قیر موجب افزایش استقامت ‌مارشال و کاهش روانی ‌مارشال می‌شود؛ به‌طوری که افزودن 6 درصد نانوسیلیس به قیر باعث افزایش 41 درصدی استقامت نسبت به نمونه شاهد می‌شود. همچنین، افزودن نانوسیلیس باعث کاهش روانی مخلوط‌های آسفالتی می‌گردد. علاوه بر این، استفاده از نانوسیلیس، حساسیت رطوبتی مخلوط‌ها را به طور قابل‌ ملاحظه‌ای بهبود می‌دهد. افزودن 6 درصد نانوسیلیس به قیر باعث افزایش 95 درصدی مدول برجهندگی نسبت به نمونه‌های آسفالتی شاهد می‌شود.