تحول نگاه به مفهوم کودکی در داستانهای هوشنگ مرادی کرمانی
نویسندگان
1 استادیار زبان و ادبیات فارسی ، دانشگاه هرمزگان
2 کارشناس ارشد ادبیات کودک و نوجوان،دانشگاه هرمزگان،
3 استادیار گروه زبان و ادبیات فارسی ، دانشگاه هرمزگان
doi
چکیده
به منظور بررسی نحوة عملکرد مرادی کرمانی در بازتاب مفهوم کودکی، به طرح تحقیقی زیر به شیوة تحلیل متن میپردازیم. دوازده داستان مورد بررسی را میتوان به دو دسته طبقهبندی نمود: داستانهایی که در بازة زمانی دهة20 تا 50 جریان دارد. مضمون اکثر آنها، افکار، دغدغهها، رنجها و هیجانات خود نویسنده است. دستة دوم، داستانهایی هستند که ماجراهای آن در فضای زمانی دهة60 تا80 اتفاق میافتد که در آنها بدبختیها، فلاکتها و محرومیتها پایان مییابد و کودک معنایی ویژه به خود میگیرد. یافتههای پژوهش پیش رو نشانمیدهد، در آثار مربوط به دهة20 تا50، کودک تحت تأثیر ایدئولوژی خاص خانواده یا جامعه رشد مییابد. اما در داستانهای دهة 60 تا 80، کودک موجودی مستقل و برخوردار از آزادی عمل دانسته میشود. کودکان میتوانند آزادانه افکار و ایدههای خود را بیان کنند.