مدلسازی و تحلیل رفتار سازهای تراورسهای کامپوزیتی مسلح شده با پارچههای شیشهای چند محور
نویسندگان
1 کارشناس ارشد مهندسی خطوط راهآهن، گروه مهندسی راه آهن و حمل و نقل، دانشکده مهندسی عمران و حمل و نقل، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران.
2 استادیار، گروه مهندسی راهآهن و حمل و نقل، دانشکده مهندسی عمران و حمل و نقل، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران.
3 دانشیار، دانشکده مهندسی نساجی، دانشگاه صنعتی اصفهان، اصفهان 84156-83111، ایران.
doi
10.22075/jtie.2024.34443.1676چکیده
در دهه اخیر، استفاده از پارچههای شیشهای در ساخت تراورسهای بتنی راهآهن مورد توجه قرار گرفته است. پیشرفتهای فناوری در تولید کامپوزیتها، مطالعات گستردهای را در زمینه استفاده از مصالح کامپوزیتی برپایه شیشه به دنبال داشته که نشان میدهد این مصالح میتوانند جایگزین مناسبی برای تراورسهای رایج باشند. با این حال، تحقیقات کافی در مورد تاثیر پارچههای شیشهای سهبعدی 3D برای تقویت تراورسهای بتنی و میزان بهینه استفاده از این پارچهها انجام نشده است. همچنین، مقایسهای بین تراورسهای بتنی تقویتشده با پارچههای شیشهای و تراورسهای مسلح به میلگردهای فولادی از نظر مقاومت خمشی صورت نگرفته است. این مطالعه به بررسی پتانسیل پارچههای شیشهای کامپوزیتی (GFRC) به عنوان جایگزینی برای تراورسهای بتنی میپردازد. نمونههای کوچک تراورس بتنی در مقیاس آزمایشگاهی تهیه شده و با پارچههای شیشهای دوجهته 2D و سهجهته 3Dبا پوششهای ۵۰٪ و ۷۰٪ سطح مسلح شدهاند. آزمایشهای مقاومت خمشی بر روی این نمونهها انجام شده و با استفاده از تحلیل المان محدود و نرمافزار آباکوس، صحت سنجی شده است. نتایج تجربی از آزمونهای نمونههای کوچک برای تخمین عملکرد تراورسهای با ابعاد واقعی به کار رفتهاند. یافتهها نشان میدهد که استفاده از پارچههای 3D میتواند مقاومت خمشی و مقاومت در برابر ترکخوردگی را به ترتیب تا ۲۰٪ و ۳۰٪ افزایش دهد. استفاده از پارچههای 3Dبا پوشش ۷۰٪ سطح، مقاومت خمشی را تا ۱۵٪ بیشتر میکند. تراورسهای GFRC با استانداردها و الزامات عملکردی لازم برای تجاریسازی مطابقت دارند و مقاومت خمشی آنها تا ۲۵٪ بیشتر از تراورسهای بتنی معمولی است. این تراورسهای جدید همچنین تا ۴۰٪ مقاومت بیشتری در برابر ترکخوردگی دارند.