جایگاه حقوقی بازاریاب در سکوت قوانین موضوعه

نویسندگان

1 استادیار گروه حقوق، دانشکدة حقوق و علوم اجتماعی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران،

doi
10.22059/jlq.2024.355598.1007748
چکیده

بازاریابی از نهادهای موجود در جامعه است که صرفاً در مباحث بازرگانی و اقتصادی از آن یاد می‌شود. این نهاد در جامعة امروزی جایگاهی خاص دارد که با وجود این با وجود نقش مهم آن جایگاه و ماهیت حقوقی آن معین نیست از سوی دیگر برای تعیین حقوق و تکالیف بازاریاب باید ماهیت حقوقی آن مشخص گردد. حال با توجه به خلأ قانونی این سئوال مطرح است که ماهیت حقوقی بازاریاب چیست؟ حقوق و تکالیف بازاریاب با کدام نهاد حقوقی قابل تطبیق است؟ در فقر قوانین موضوعة کنونی با توجه به تجاری بودن عمل بازاریابی به ناچار باید ماهیت آن را با مقایسه با نهادهای مشابه معین کرد. در مقایسه با نهادهایی مانند وکالت، اجاره اشخاص، تصدی به مؤسسات برای انجام امور، عاملی، حق‌العمل‌کاری و دلالی این نتیجه حاصل می‌شود که با توجه به فقد جایگاه قانونی خاص، فعالیت بازاریابی بسته به شرایط هر مورد ممکن است مصداقی از هر کدام از موارد مزبور باشد، اما با توجه به وضعیت موجود غالب موارد بازاریابی مصداق دلالی است؛ چه عمدتاً بازاریاب صرفاً واسطة انجام معامله است و بابت بازاریابی از آمر اجرت (ثابت یا درصد) دریافت می‌دارد؛ در این صورت بازاریاب را می‌توان بازاریاب-دلال نامید و بر اساس مقررات موجود، حقوق و تکالیف او را تعیین کرد.