ارزیابی مقاومت فشاری محدود نشده و دوام ماسه کربناته و سیلیکاته بهسازی شده با بایوپلیمر صمغ فارسی و عامل پیوندساز کلرید کلسیم
نویسندگان
1 فارغ التحصیل کارشناسی ارشد ژئوتکنیک، دانشکده عمران، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران
2 دانشیار، دانشکده عمران، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران
3 ارغ التحصیل کارشناسی ارشد ژئوتکنیک، دانشکده عمران، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران
doi
10.22075/jtie.2024.33064.1663چکیده
محدودیتهای نظیر تغییر اسیدیته خاک و نگرانیهای زیستمحیطی ناشی از استفاده از مواد سنتی تثبیتکننده خاک همچون سیمان، بررسی استفاده از مواد دوستدار محیطزیست و ارزان با خطرات ثانویه کمتر همچون بایوپلیمرها را توجیهپذیر ساخته است. در این مطالعه به بررسی اثر افزودن صمغ فارسی و کلرید کلسیم به دو خاک ماسهای سیلیکاته فیروزکوه و کربناته هرمز پرداختهشده است. بدین منظور توسط آزمایش مقاومت فشاری محدود نشده پارامترهای اولیه همچون درصد وزنی صمغ فارسی، مولاریته کلرید کلسیم مورد ارزیابی و درصدهای بهینه مواد افزودنی شناسایی گردید. سپس تأثیر پارامترهای محل و مدت گیرش و چرخههای متوالی خیس و خشک بر روی مقاومت فشاری و دوام نمونههای بهسازیشده بهینه صورت گرفت. نتایج این پژوهش نشان داد که مقاومت فشاری ماسه فیروزکوه و هرمز بهسازیشده با درصد بهینه صمغ فارسی (5/2 و 3 درصد) به ترتیب تا 75/2 و 3 مگاپاسکال پس از گیرش 28 روزه در گرمکن 40 درجه افزایش پیدا میکند. در شرایط خشک، ماسه فیروزکوه و هرمز بهسازیشده با صمغ فارسی و کلرید کلسیم در درصد بهینه (5/1% صمغ و 3 مولار برای فیروزکوه و 5/2% و 2 مولار برای هرمز)، مقاومت 28 روزه به ترتیب 2/6 و1/5 مگاپاسکال کسب میکنند که نسبت به نمونه بهسازیشده با صمغ فارسی، 125% و70% افزایش داشته است. صمغ فارسی دوام قابل قبولی در برابر چرخههای متوالی خیس و خشک از خود نشان داده بهطوریکه مقاومت فشاری تکمحوری خشک و خیس(پس از غرقاب شدن در آب) ماسه فیروزکوه و هرمز بهسازیشده با صمغ فارسی، ابتدا به ترتیب2200 و 200، 2250 و 240 بوده که پس از 10 چرخه متوالی خیس و خشک به مقادیر به ترتیب 750 و 110، 600 و 80 کیلوپاسکال میل کرده و این مقاومت را در چرخههای بعدی حفظ خواهد کرد.