فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

در سال‌های اخیر به منظور بهبود خواص عملکردی قیرهای خالص، پژوهشگران به سوی اصلاح قیر با استفاده از مواد مختلفی از جمله مواد شیمیایی، پلیمری، نانو مواد و غیره روی آورده‌اند. شیارشدگی یکی از مهم‌ترین و رایج‌ترین خرابی‌هایی است که در روسازی آسفالتی ایجاد می‌شود. برای بررسی آزمایشگاهی تاثیر مواد افزودنی روی خرابی شیارشدگی، در پژوهش حاضر از دو نوع اصلاح‌کننده شامل گیلسونایت (قیر طبیعی معدنی) و پلی‌اتیلن سنگین استفاده شده است. به همین منظور، قیر خالص 100/85 مصرفی، با سه مقدار 4، 8 و 12 درصد وزنی قیر با گیلسونایت و سه مقدار 2، 4 و 6 درصد وزنی قیر با پلی‌اتیلن سنگین، و با مخلوط‌کن برش بالا اختلاط پیدا کرده است. با انجام آزمایش برش دینامیکی در 4 دمای 58، 64، 70 و 76 درجه سانتی‌گراد، اثر مواد افزودنی روی شیارشدگی بررسی شده است. بر اساس نتایج آزمایش رئومتر برش دینامیکی، می‌توان گفت که پیرشدگی کوتاه‌مدت قیر اصلاح‌شده، اثر معنی‌داری روی میزان شیارشدگی براساس پارامتر G*/sinδ دارد. نتایج نشان می‌دهد که کمترین مقدار شیارشدگی قیر در دماهای 58، 64، 70 و 76 درجه‌سانتی‌گراد در شرایط قبل از پیرشدگی، مربوط به قیر اصلاح‌شده با 4 درصد پلی‌اتیلن است اما در میان نمونه‌های پیرشده، نمونه قیر حاوی 6 درصد پلی‌اتیلن سنگین، رفتار شیارشدگی بهتری از خود نشان داده است. رفتار شیارشدگی قیرهای اصلاح‌شده با گیلسونایت نیز نشانگر آن است که با افزایش درصد گیلسونایت تا 12 درصد، نرخ مقاومت شیارشدگی قیر نیز روندی افزایشی داشته است و اثربخشی آن در نمونه‌های پیرشده قابل‌توجه‌تر است.