اثر فرکانس بارگذاری و دما، بر عملکرد روکشهای آسفالتی مسلح ژئوکامپوزیتی در کنترل ترکهای انعکاسی
نویسندگان
1 استاد، گروه راه و ترابری، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه سمنان
2 دانشجوی دکتری راه و ترابری، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه سمنان74
doi
10.22075/jtie.2022.27571.1604چکیده
چکیدهسالانه مبالغ هنگفتی صرف تعمیر و نگهداری روسازی راه به دلیل خرابی زودرس انعکاسی سطح جادهها میشود که بخش زیادی از آن، مربوط به روکش کردن سطح جاده ها میباشد. بر همین اساس، بهمنظور جلوگیری از گسترش ترکهای انعکاسی در روسازی های تازه روکش شده در دنیا، روشهای گوناگونی مورد استفاده و تحقیق قرارگرفته شده است. نتایج نشان داده است که تمامی روشهای کنترل ترکهای انعکاسی اتخاذ شده، تنها منجر به تأخیر انداختن در انتشار این نوع ترک شده است. بههرحال بعضی از روشها باعث تأثیر بیشتر، بر ظهور ترکهای انعکاسی و کاهش شدت مقدار این ترکها شدهاند که یکی از بهترین روشها، استفاده از محصولات و میان لایههای ژئوسنتتیکی میباشد. در این پژوهش به بررسی آزمایشگاهی، عملکرد2 نوع مختلف ژئوکامپوزیت (با مقاومت های کششی 50 و 100 کیلونیوتن بر متر) در روکشهای آسفالتی در به تأخیر اندازی ترک انعکاسی نسبت به نمونههای کنترلی در دماها و فرکانسهای مختلف بارگذاری پرداخته شد. بر اساس مطالعات صورت گرفته مشاهده شد که استفاده از ژئوکامپوزیت نوع I با مقاومت کششی بالا در افزایش عمر خستگی بیشترین کارایی را دارد و در بین عوامل یادشده، پارامتر دما بیشترین تأثیر منفی را بر این عملکرد خواهد داشت. بعد از دما به ترتیب نوع ژئوکامپوزیت مصرفی از نظر مقاومت کششی و سپس شدت بارگذاری بیشترین تأثیر را بر تغییرات عمر خستگی ( حدود 53000 سیکل بارگذاری اختلاف، بین دمای 40 و 0 درجه سانتیگراد ) بر روکش های آسفالتی مسلح شده خواهند گذاشت. بر اساس نتایج آنالیز واریانس از مدل عمر خستگی بدست آمده در این پژوهش، مقدار R² و Adjusted R² به ترتیب برابر 987/0 و 981/0 میباشد که نشاندهنده دقت بالای مدل ارائهشده میباشد.