تحلیل حقوقی اقرار، انکار و سوگند مدیر عامل یا مدیر تصفیۀ ورشکستگی از سوی شرکت

نویسندگان

1 دانشیار، گروه حقوق، دانشکدۀ علوم اداری و اقتصاد، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران

doi
10.22059/jlq.2024.361317.1007781
چکیده

از مشکلات اساسی دعاوی علیه اشخاص حقوقی از جمله شرکت‌ها، اقرار، انکار یا سوگند خوردن آنهاست. در نخستین نگاه به‌نظر می‌رسد که آنها نمی‌توانند سوگند بخورند، اقرار کرده یا انکار کنند، ولی دقت بیشتر خلاف آن‌ را نشان می‌دهد. در دعاوی له و علیه یک شرکت قانون آیین دادرسی مدنی مدیر عامل ‌‌و قانون تجارت مدیر ‌تصفیه ‌‌را صاحب دعوا دانسته است. قانونگذار برای ‌نمایندگان قراردادی چنین جایگاهی در نظر نگرفته است. در همۀ این ‌موارد طرف مقابل دعوا نیازمند اقرار یا سوگند‌ خوردن مدیر عامل بوده و شرکت نیازمند انکار یا تردید کردن در ادعاهای طرف مقابل خواهد بود. نوشته‌های مدیر عامل در دفاتر تجارتی اقرار کتبی شرکت حساب می‌شود، پس به‌نظر می‌رسد اقرار، انکار و سوگند شرکت نیز متصور است و می‌توان با رعایت شرایط قانونی بسته به ‌مورد اقرار یا انکار مدیر عامل یا مدیر تصفیه‌‌ را اقرار یا انکار شرکت محسوب کرد، مدیر عامل یا مدیر ‌تصفیه‌‌ را به‌جای شرکت سوگند داد. آنها می‌توانند در مقابل سوگند داده ‌شدن قبول سوگند کنند، سوگند بخورند، اگرچه بعید است بتوانند سوگند‌‌ را رد کنند. در این‌ باره، دلایلی نشان می‌دهد مانند ورشکستۀ حقیقی، مدیر عامل هم با وجود ورشکستگی شرکت، سمت خود‌‌ را به‌طور کامل از‌ دست نمی‌دهد و همچنان می‌تواند اقداماتی را از سوی شرکت ورشکسته انجام دهد. همۀ این ‌موارد، علاوه‌بر شرکت‌ها، دربارۀ همۀ انواع اشخاص حقوقی قابل ‌اعمال خواهند بود.