بهینه سازی زمان بازدیدهای میدانی در روسازی های آسفالتی با استفاده از شاخص ناهمواری با در نظر گرفتن مباحث هزینه ای
نویسندگان
1 دانشجوی دکترا، گروه مهندسی عمران، دانشگاه پیام نور، تهران
2 استادیار، گروه مهندسی عمران، دانشگاه پیام نور، تهران
doi
10.22075/jtie.2023.32003.1653چکیده
باتوجه به هزینههای گزافی که سالانه جهت ترمیم و بهسازی روسازیهای آسفالتی پرداخت میشود و همچنین باتوجه به گسترش روزافزون استفاده از الگوریتمهای ابتکاری و فرا ابتکاری، هدف اصلی این مقاله تعیین مناسبترین زمان برای برداشتهای میدانی در مدیریت روسازی با بکارگیری الگوریتم ژنتیک خواهد بود تا ضمن جلوگیری از هزینههای بیشتر، برنامهریزی بهتری جهت نگهداری و تعمیر روسازی داشته باشیم تا همواره جادهها سطح خدمت قابل قبولی داشته باشند؛ منتها باید شاخصهای مؤثر بر هزینههای مختلف نیز مشخص شده و همگام با تعیین بهترین زمان انجام بازرسی، این هزینهها نیز بهینهسازی شوند. به این منظور باتوجه به عوامل مؤثر بر زمان بهینه بازدیدهای میدانی و به کمک الگوریتم ژنتیک، برنامه موردنیاز در نرمافزار متلب پیاده شده و برای نمونههای مختلف از استان خوزستان تست شد که نتایج آن بسیار چشمگیر و منطقی میباشد. باتوجه به نتایج بدست آمده، مشاهده میشود که میتوان با بهرهگیری از این روش و تعیین مناسبترین زمان برداشت میدانی یک مسیر، از صرف هزینههای گزاف و جبرانناپذیر جلوگیری کرد؛ به کمک این روش و با داشتن اطلاعات اولیه مسیر، میتوان بهترین زمان برداشت میدانی را تعیین کرده تا بتوان از خرابی بیش از حد مسیر و در نتیجه هزینههای زیاد جلوگیری کرده و ضمن حفظ سطح سرویسدهی مسیر در حالت موردنظر، رضایت استفادهکنندگان را نیز جلب کرد.