نقش اعتماد نهادی در شکلدهی نگرشهای زیستمحیطی در ایران: پیشنهاداتی برای سیاستگذاری
نویسندگان
1 استادیار اقتصاد سیاسی، دانشکده اقتصاد، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران
doi
10.22059/jppolicy.2025.101191چکیده
این مقاله تأثیر اعتماد به نهادهای زیستمحیطی را در تعدیل رابطه بین درآمد و نگرشهای زیستمحیطی بررسی میکند. با استفاده از دادههای موج هفتم پیمایش ارزشهای جهانی و مدل رگرسیون لجستیک، نتایج نشان میدهد که اعتماد به این نهادها تأثیر مثبتی بر نگرشهای زیستمحیطی دارد. همچنین، در سطوح بالای اعتماد، حمایت از سیاستهای حفاظت از محیطزیست، صرفنظر از میزان درآمد، افزایش مییابد، در حالی که در شرایط اعتماد پایین، حتی افراد با درآمد بالاتر نیز نگرشهای زیستمحیطی قویتری ندارند. این یافتهها بر اهمیت حکمرانی شفاف و کارآمد در تقویت تعهد عمومی به پایداری تأکید کرده و نقش کلیدی اعتماد نهادی را در شکلگیری این نگرشها، بهویژه در جوامعی با ضعف نهادی، برجسته میکند.
