شریعتی و خودآگاهی
نویسندگان
1 استادیار گروه تاریخ و تمدن غرب، پژوهشکده غربشناسی و علمپژوهی، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، تهران، ایران
doi
10.30465/cw.2018.3148چکیده
فکر شریعتی مهمترین چالش ما ایرانیها با جهان معاصر در تحقق خودآگاهی را آشکار میکند. وی، در برخی سخنرانیها و آثارش مانند «بازگشت به خویشتن»، «انسان بیخود» و «خودآگاهی و استحمار»، نشان داده است که اهمیت این مسئله را درک کرده است. در کتاب «انسان بیخود»، راهحل ازخودبیگانگی را خودآگاهی میداند و، در کتاب «بازگشت به خویشتن»، مهمترین مسئلة وجودی ما را تحقق خودآگاهی از راه بازگشت به خویشتنِ راستین خویش میبیند. مقالة پیش رو تلاشی است برای درک خودآگاهی مورد نظر وی از راه کشف جایگاه آن در تاریخ فکری معاصر ما که همة ادوارش را میتوان تلاشی برای تحقق این خودآگاهی فهمید.
