فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

در یک دهة اخیر تغییرات  بنیادینی در رابطه با جایگاه -فناوری در زندگی انسان ایجاد شده و موضوعات جدیدی در رابطه یا دیجیتالی شدن سیاست و تحول در نگرش­های سیاسی و امنیتی مطرح شده است. امروزه، شبکه­های عصبی مصنوعی و حاکمیت الگوریتمی برای پایش، کنترل و نظم دادن به کنش­های انسانی استفاده می­کند. یکی از حوزه­هایی که هوش مصنوعی در آن کاربرد مهمی پیدا کرده است، امنیت به معنای وسیع آن شامل امنیت دفاعی یا نظامی، امنیت انسانی (اطلاعات، امنیت داخلی و امنیت اقتصادی و مالی)، امنیت شغلی، امنیت بهداشتی و امنیت سایبری (امنیت اطلاعات و اینترنت اشیا) است. این حوزه­های کاربردی بی­شمار و ناتوانی بشر در اعمال کنترل کامل مانند ماشین­ها، افراد جامعه امنیتی را وادار می­کند تا به آسیب­پذیری‌های احتمالی و شکاف­های امنیتی ناشی از این فناوری در حال تکامل فکر کنند از این رو، فناوری همیشه منبع دائمی عدم قطعیت‌ها، مخاطرات، تغییرات و در بسیاری موارد اختلال بوده است. پرسش اصلی مقاله حاضر این است که هوش مصنوعی چگونه موجب تحول در توانایی­های انسان در حوزة سیاستگذاری ملی در رابطه با امنیت می­شود؟ فرضیه محوری این است که با توجه به اینکه استفاده از تجزیه و تحلیل در مقیاس بزرگ از تجزیه و تحلیل داده­ها و تصمیم­گیری مدیریتی پشتیبانی می­کند، پذیرش فناوری­های جدید نقشی حیاتی در تصمیم­گیری در سطوح سازمانی و فردی حوزة امنیت ایفا می­کند. در این مقاله با تمرکز بر این پرسش و فرضیه به صورت هدفمند تلاش خواهد شد پیامدهای ناشی از کاربست هوش مصنوعی در حوزه امنیت مورد نظر قرار گیرد.