تأثیر گفتاشنود منطقی در حلقههای کندوکاو فلسفی در کاهش نشانههای اختلالات روانتنی دانشآموزان دختر 11 تا 12 سال شهر تهران
نویسندگان
1 کارشناس ارشد روانشناسی عمومی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد ساری
2 استادیار گروه فلسفه برای کودکان و نوجوانان، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی
doi
چکیده
پژوهش حاضر به بررسی تأثیر گفتاشنود (dialogue) منطقی در حلقههای کندوکاو فلسفی، بر کاهش نشانههای اختلالات روانتنی دانشآموزان دختر 11 تا 12 سال شهر تهران پرداخته است. روش انجام این پژوهش شبهآزمایشی با گروه آزمایش و کنترل بوده و جامعۀ آماری آن متشکل از 50 دانشآموز دختر پایۀ پنجم و ششم مقطع ابتدایی دبستانهای دولتی شهر تهران است که بهصورت نمونهگیری خوشهای تصادفی در چندمرحله از میان مناطق نوزدهگانۀ آموزش و پرورش بهطور تصادفی انتخاب شدهاند. ابزار تحقیق، پرسشنامۀ آخنباج، فرم YSR (خودسنجی) بود. ابتدا با استفاده از این پرسشنامه همۀ دانشآموزان پایههای پنجم و ششم دو مدرسۀ منتخب غربالگری شدند. 58 نفر از آنان حائز نمرهای بودند که نشانگر اختلال روانتنی بود و از این میان 50 نفر به شرکت در این پژوهش تمایل داشتند که بهطور تصادفی به دو گروه شاهد و آزمایش تقسیم شدند. گروه آزمایش طی دوازده جلسۀ هفتگی، به مدت یک ساعت، در حلقۀ کندوکاو فلسفی گرد مربی آموزشدیده نشستند و داستانهای فکری شمارۀ 2 و 3 فیلیپ کم را قرائت کردند و دربارۀ آن به بحث پرداختند. پس از پایان جلسات، مجدداً آزمون آخنباج برای تعیین تأثیر مشارکت در حلقههای کندوکاو فلسفی بر اختلالات روانتنی از هر دو گروه گواه و آزمون صورت گرفت. نتایج حاصل از این پژوهش نشان داد که اجرای این برنامه در کاهش نشانههای اختلال روانتنی گروه آزمایش تأثیر معناداری دارد.