مقایسه ویژگی های آنتی اکسیدانی عصاره های مختلف برگ گیاه بادرنجبویه (Melissa officinalis) حاصل از دو روش استخراج غرقابی و استخراج به کمک امواج مایکروویو و تاثیر آن بر پایداری اکسایشی روغن سویا

نویسندگان

1 فارغ التحصیل کارشناسی ارشد، گروه علوم و صنایع غذایی، واحد آزادشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، آزادشهر، ایران

2 دانشیار گروه شیمی، واحد آزادشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، آزادشهر، ایران

doi
10.22104/jift.2015.201
چکیده

هدف از این پژوهش استخراج ترکیبات فنولی برگ گیاه بادرنجبویه یا Melissa officinalis با دو روش استخراج (غرقابی و مایکروویو) و حلال های (آب، متانول 80٪ و اتانول 50٪) در زمان های مختلف بود. مقدار فنول کل توسط روش فولین سیوکالتو سنجش شد و فعالیت آنتی اکسیدانی عصاره ها با آزمون های مهار رادیکال DPPH، قدرت احیاکنندگی آهن و ظرفیت آنتی اکسیدانی کل بررسی گردید. در هر دو روش، عصاره اتانولی بیشترین راندمان و عصاره آبی کمترین راندمان را در استخراج ترکیبات فنولی دارا بودند. همچنین نتایج نشان داد با افزایش زمان اشعه دهی در روش استخراج به کمک امواج ماکروویو، میزان استخراج نیز افزایش یافته اما در روش غرقابی میزان استخراج ترکیبات فنولی تا زمان 18 ساعت روند افزایشی داشته و از آن به بعد کاهش یافته است. راندمان استخراج در روش استخراج با امواج ماکروویو نسبت به روش غرقابی بالاتر بود. نتایج بررسی فعالیت آنتی اکسیدانی عصاره های مختلف نشان داد کمترین EC50 در آزمون‌های مهار رادیکال DPPH، قدرت احیاکنندگی و ظرفیت آنتی‌اکسیدانی کل مربوط به عصاره اتانولی استخراج شده با ماکروویو بود. در نهایت عصاره اتانولی حاصل از ماکروویو که بهترین عملکرد را داشت، در سه سطح (250، 500 و 1000 پی‌پی‌ام) به روغن سویای فاقد آنتی‌اکسیدان اضافه و با آنتی‌اکسیدان سنتزی BHT در دو سطح 100 و 200 پی‌پی‌ام مقایسه گردید. نتایج آزمون اندیس پراکسید و تیوباربیتوریک اسید نشان داد که با گذشت زمان، اکسیداسیون به خوبی مهار می گردد و غلظت 1000 پی‌پی‌ام عصاره اثر بیشتری در مهار اکسیداسیون داشته و نسبت به BHT در هر دو غلظت بهتر عمل کرده است.