فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

باتوجه‌به اهمیت جاده‌ها و بزرگراه‌ها به‌عنوان یک عضو حیاتی از اقتصاد کشورها که برای جابه‌جایی مسافر و کالا مورداستفاده قرار می‌گیرند، مسئله نگهداری و مدیریت آن‌ها همواره یکی از مهم‌ترین و بنیادی‌ترین اصول زیربنایی کشورها است. کاربرد آسفالت‌های حفاظتی به‌عنوان یک اقدام پیشگیرانه در تعمیر و نگهداری روسازی‌ها در ایران و جهان به شکل قابل چشمگیری رواج یافته است. در عصر حاضر، یکی از مشکلات بزرگ زیست‌محیطی ایجاد شده، تولید قابل‌توجهی ضایعات ساختمانی (CW) می‌باشد. استفاده از CW قابل بازیافت در روسازی‌ها می‌تواند به حفظ مواد تجدیدناپذیر و درعین‌حال کاهش مشکلات زیست‌محیطی کمک کند. هدف اصلی این مطالعه، بررسی به‌کارگیری پودربتنِ بازیافتیِ ضایعاتِ ساختمانی (RWCP) در طرح اختلاط آسفالت حفاظتی لایه‌نازک (اسلاری سیل) در مقایسه با فیلر معدنی (MF) است. برای این منظور آزمایش‌های چسبندگی مرطوب، سایش در شرایط مرطوب، بارگذاری چرخ - جابه‌جایی و بارگذاری چرخ - چسبندگی ماسه در پنج ترکیب مختلف شامل RWCP0+MF100، RWCP25+MF75، RWCP50+MF50، RWCP75+MF25 و RWCP100+MF0، بر اساس وزن کل فیلر انجام شده است و در ادامه با استفاده از شبکه‌های عصبی مصنوعی (ANNs )، همبستگی و دقت نتایج آزمایشگاهی مخلوط‌های آسفالت حفاظتی لایه‌نازک حاوی پودر بتن بازیافتیِ ضایعات ساختمانی، بررسی گردید. نتایج نشان داد که مخلوط RWCP100+MF0 با قیر باقیمانده 9 درصد، چسبندگی مرطوب، سایش، جابه‌جایی عمودی و جانبی را به ترتیب در حدود 27، 24، 28 و 20 درصد بهبود داده است. از مهم‌ترین دلایل جایگزینی فیلرِ RWCP، دارابودن اشکال نامنظم و سطوح ناهموار و خشن‌تر و درصد بالای CaO و SiO2 است که موجب بهبود عملکرد آسفالت حفاظتی لایه‌نازک می‌شود.