شهروندی اجتماعی و حق سلامت: نگاهی به آثار سیاستهای تعدیل و خصوصیسازی بر حوزه سلامت در جمهوری اسلامی ایران
نویسندگان
1 استادیار علوم سیاسی (سیاستگذاری عمومی) دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران
doi
10.22059/jppolicy.2024.99830چکیده
حق سلامت به عنوان یکی از مؤلفههای شهروندی اجتماعی میباشد که در بطن خود مستلزم مداخله مثبت دولت است. زیرا تحقق این نوع حقوق در تعهد دولت بوده و بدین جهت مؤلفههای اقتصادی و اجتماعی جامعه ارتباط مستقیمی با شاخص سلامت دارد. این مقاله ضمن تبیین سیاست تعدیل اقتصادی و بررسی سیاستهای حوزه سلامت در کشور، روند سیاستگذاری سلامت را با توجه به چنین رویکردی مورد بررسی قرار داده است. نتایج مبین این امر است که اجرای سیاست خصوصیسازی و کاهش هزینههای خدمات عمومی و اجتماعی از جمله خدمات حوزه سلامت در مقایسه با سایر کشورها، منجر به آسیبهای بسیاری بر شهروندان شده است و ضمن آسیب به حقوق شهروندی و عدم تحقق شهروندی اجتماعی، پیامدهای ناگواری نیز به دنبال داشته است.