بایستههای سیاستگذاری ایران در قفقاز جنوبی پس از جنگ دوم قرهباغ(2020)؛ با تأکید بر روابط ایران و ارمنستان
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری روابط بینالملل، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران
2 دانشیار روابط بینالملل، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران
doi
10.22059/jppolicy.2024.99831چکیده
تحولات مادی و معنایی عمیقی در سالیان اخیر در منطقه قفقازجنوبی بهوجود آمده است. برهمین اساس، پرسش اصلی مقاله این است که باتوجه به تحولات قفقازجنوبی، خصوصاً پس از جنگدوم قرهباغ در سال ۲۰۲۰ و درگیریهای میان این دو بازیگر در سال 2023 که به تصرف قرهباغکوهستانی توسط باکو انجامید؛ جمهوریاسلامیایران باید چه رویکردهایی را در قبال این منطقه، خصوصاً در ارتباط با ارمنستان در پیش بگیرد؟ برای پاسخ به این پرسش، با بهرهگیری از مبانی و مؤلفههای نظریه رئالیسمنئوکلاسیک تهاجمی، به تجویزات سیاستگذارانه پرداخته خواهد شد. یافتههای پژوهش نیز با تأکید بر ضرورت اتخاذ رویکردهای جامعِ ملیگرایانه، اهمیتِ تغییر نوع نگاه نخبگان سیاسی ایران به رخدادهای این منطقه را برشمرده و بر مواردی از جمله جدیگرفتنِ تهدیدِ اتحاد باکو-اسرائیل، ایجاد رابطه عمیق چند بُعدی با ارمنستان و جلوگیری از تأثیر غربستیزی بر ایجاد فهم ناقص از رویدادهای منطقه تأکید دارند.