بررسی تأثیر استفاده از پسماند صنعتی مس در عملکرد آسفالت حفاظتی لایه نازک

نویسندگان

1 دانشیار، دانشکده فنی و مهندسی، گروه عمران، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران جنوب

2 استادیار، دانشکده فنی و مهندسی، گروه مهندسی معدن- مکانیک سنگ، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران جنوب

3 استادیار، دانشکده فنی و مهندسی، گروه عمران، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران جنوب

4 دانشجوی دکتری، دانشکده فنی و مهندسی، گروه عمران، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران جنوب

doi
10.22075/jtie.2022.28720.1616
چکیده

تقاضا برای استفاده از پسماندهای صنعتی به دلیل اثرات زیست‌محیطی و محدودیت منابع طبیعی به میزان قابل ‌توجهی افزایش ‌یافته است. یکی از این پسماندها که مشکلات زیست‌محیطی را به همراه داشته، پسماند مس (مس‏باره) (CW) است. این ماده به‌عنوان مواد زائد طبقه­بندی می‌شود. از این جهت، باعث مشکلات زیست‌محیطی، به‌ویژه دفع پسماند، می‌شود. هدف اصلی این مطالعه، بررسی کاربرد CW در مخلوط آسفالت حفاظتی در مقایسه با سنگدانه معدنی (MA) است. برای این منظور، آزمایش‌های چسبندگی مرطوب، سایش در شرایط مرطوب، بارگذاری چرخ- جابه‌جایی و بارگذاری چرخ- چسبندگی ماسه در پنج ترکیب مختلف شامل CW0+MA100، CW10+MA90، CW20+MA80، CW30+MA70 و CW40+MA60، بر اساس وزن کل سنگدانه، انجام شده است. بر اساس نتایح، مخلوط CW30+MA70 با 8 درصد قیر باقیمانده، چسبندگی مرطوب، سایش، جابه­جایی عمودی و جانبی را به ترتیب در حدود 23، 22، 39 و 33 درصد بهبود داده است. از مهمترین دلایل جایگزینی سنگدانه توسط مس‏باره، تیزگوشگی و درصد زیاد آهن و سیلیس می­باشد. به همین دلیل، مطابق آنالیز واریانس، مس‏باره نقش مؤثرتری در چسبندگی و جابه­جایی مخلوط­های آسفالتی نسبت به قیر باقیمانده داشته است.