بررسی تاثیر روش اجتماع پژوهشی در "برنامه فلسفه برای کودکان" بر خلاقیت کودکان
نویسندگان
1 دانشگاه علامه طباطبایی
2 دانشگاه شیراز
3 دانشگاه علامه طباطبایی
4 دانشگاه علامه طباطبایی
doi
چکیده
هدف پژوهش حاضر بررسی تأثیر روش اجتماع پژوهشی در برنامۀ آموزش فلسفه برای کودکان بر پرورش خلاقیت کودکان است. افرادی که در این پژوهش شرکت داشتند چهل نفراز دانشآموزان پسر پایۀ چهارم ابتدایی هستند، که از بین مناطق شهر شیراز با استفاده از روش نمونهگیری خوشهای چندمرحلهای انتخاب شدند. برای جمعآوری دادهها از آزمون خلاقیت تورنس (فرم تصویری ب) که دارای سه فعالیت و در چهار خرده مقیاس سیالی، انعطافپذیری، اصالت، بسط است استفاده شد. داستانهای فکری مرتضی خسرونژاد طی دوازده جلسه، در سه ماه، هر هفته یک جلسه شصت دقیقهای آموزش داده شد. این پژوهش نیمه آزمایشی از نوع پیشآزمون ـ پسآزمون و با استفاده از گروه کنترل است. برای تحلیل دادهها از آزمون کواریانس استفاده شد. نتایج پژوهش نشان داد که میزان خلاقیت کودکانی که تحت آموزش داستانهای فکری مرتضی خسرونژاد قرار گرفته بودند، به طور معناداری بیشتر از میزان خلاقیت کودکانی بود که این آموزش را دریافت نکرده بودند.